تابستان 2014…روز آخر نقل و انتقالات بود. میلان در معاوضه ای خوب با پارما توافق کرد که در ازای کریستین زاکاردو، جاناتان بیابیانی وینگر سرعتی این تیم را به خدمت بگیرد. بیابیانی در میلان حاضر شد و با پیراهن این تیم عکس هم انداخت اما به یکباره مخالفت زاکاردو با این انتقال تمام معادلات را بهم زد. هواداران، هم به خاطر از دست دادن بیابیانی ناراحت بودند و هم از حرکت زاکاردو بسیار خشمگین. گالیانی اما فورا دست به کار شده و در ساعت پایانی نقل و انتقالات به یکباره خبر از توافق با جاکومو بوناونتورا که تقریبا انتقالش به اینتر نهایی شده بود را داد. و این شروعی بود بر آغاز یک قصه ی شیرین…
جکی 25 ساله بدشانس بود که فصل اول حضورش در میلان با افت فنی و روحی شدید این تیم مصادف شد و نتیجتا هیچ یک از اعضای تیم از جمله او در حد و اندازه های میلان بزرگ ظاهر نشدند. هرچند بوناونتورا در این فصل جزو 5 بازیکن برتر تیم بود اما هوادارانش مجبور بودند بیشتر روی گریه های از سر شوقش پس از امضای قرارداد و فریادهای بی امانش پس از گلزنی تیم اشاره کنند و خوشحال باشند پس از مدتها بازیکنی واقعا عاشق و باغیرت در تیمشان ظهور کرده.
در فصل جاری اما قصه جور دیگری ادامه یافت.وی در این فصل نیز مانند فصل قبل آچار فرانسه ی تیم بوده و در هر پستی که مربی میخواست به میدان رفت. اما نکته ی جالب اینکه رفته رفته چنان درخششی از خود نشان داد که دیگر هواداران میلان بحث بر سر اینکه بونا در کدام پست بهتر است را فراموش کردند! زیرا که دیگر برای این بازیکن دوست داشتنی فرقی نمیکند هافبک وسط باشد یا وینگر یا پشت مهاجم، در هر صورت جک بونا آماده ی درخشش و عذاب تیم حریف است.وی در این فصل به قدری خوب بوده که دیگر اغراق نیست اگر او را فوق ستاره بنامیم.با ما همراه باشید تا باهم به بررسی آمار فوق العاده ی این فصل جاکومو بوناوتورا به کمک سایت آماری whoscored.com بپردازیم.
وی در این فصل آمار شوتزنی خود را بسیار بالا برده و با میانگین 3.4 شوت در هر بازی پس از هیگواین و اینسینیه بیشترین میانگین شوت در سری آ را داراست. جکی در هر دیدار به طور میانگین 2.6 پاس کلیدی برای هم تیمی هایش ارسال کرده که این آمار بسیار خوب او را در رده ی دوم سری آ در این زمینه قرار میدهد. قطعا شنیدنش برای میلانی ها تلخ است که نفر اول این لیست ریکاردو ساپونارا، بازیکن سابق خودشان است که میانگین 2.9 پاس کلیدی در هر بازی را به نام خود کرده. در زمینه ی دریبل زنی نیز جک بونا پیشرفت قابل توجهی در این فصل داشته و با میانگین 2.4 دریبل در هر بازی در رده ی هشتم سری آ از این حیث قرار دارد. به نظر میرسد درخشش این فصل او سبب شده هدف مورد علاقه ای برای خطا کردن شود! در این فصل به طور میانگین در هر دیدار 2.9 خطا بر روی بوناونتورا صورت گرفته و از این حیث به هفتمین هدف مورد علاقه ی بازیکنان سری آ برای خطا کردن تبدیل شده است.
البته یکی از نقص های بوناونتورا آمار بالای شوتهای خارج از چارچوبش است که با 1.6 شوت خارج از چارچوب در هر دیدار، در بین بازیکنانی که بیش از 500 دقیقه در سری آ به میدان رفته اند در رده ی ششم قرار دارد. هرچند چیزی که مشخص است این است که اخیرا جک دقت شوتهای خود را افزایش داده و همچنین پیشرفت قابل توجهی در ضربات آزاد به دست آورده است. از دیگر نکات منفی جک بونا این است که در هر دیدار به طور میانگین 2.5 دفعه توپ را از دست داده و از این نظر فقط 4 بازیکن در سری آ آمار بدتری دارند. ضمن اینکه وی در این نیم فصل 6 کارت زرد دریافت کرده که تنها 5 بازیکن در سری آ بیش از او کارت زرد گرفته اند و این برای او به عنوان مهره ای هجومی جالب نیست.
وی با 6 بار انتخاب به عنوان بهترین بازیکن زمین، به تنهایی رکورددار لیگ ایتالیاست.4 گل و 6 پاس گل حاصل 16 حضور بوناونتورا در این فصل سری آست. 6 پاس گلی که او را به همراه ریکاردو مجیورینی و ریکاردو ساپونارا در صدر جدول پاس گل سری آ قرار داده.البته جاکومو در تمام رقابتها این فصل 19 بار به میدان رفته و 8 پاس گل داده است و جالب اینکه هنوز کمتر از نیمی از بازیهای فصل سپری شده اما او رکورد پاس گل فصل پیش روسونری را شکسته است. فصل گذشته ایگنازیو آباته که در 25 بازی 7 پاس گل داده بود، رکورددار پاس گل در این تیم بود. با ادامه ی این روند دور از ذهن نیست که بوناونتورا رکورد چند فصل اخیر میلان یعنی 14 پاس گل روبینیو در فصل 12-11 را که در 40 بازی ثبت کرده جا به جا کند. البته روبینیو مطمئنا این رکوردش را مدیون حضور در کنار مهاجم بزرگی به نام زلاتان ابراهیموویچ است. برای بوناونتورا نیز حضور کارلوس باکا در ثبت این رکورد اهمیت ویژه ای داشته زیرا که 3 پاس گل او را کارلوس باکای فرصت طلب به گل تبدیل کرده است و از این نظر این زوج، یکی از بهترین ها در سری آ به شمار میروند.
او از نظر پاسینگ هم پیشرفت بسیار خوبی داشته و تمام رکوردهای قبلی خود را جا به جا کرده است. میانگین پاس صحیح او در هر بازی عدد 42.8 است یعنی بالاتر از تمام آمارهای سالهای قبلش.وی همچنین در هر دیدار به طور میانگین 1.4 سانتر کرده که این عدد نیز رکورد جدیدی برای بوناونتورا محسوب میشود.وی که تا پیش از این رکورد 1.2 پاس بلند در هر بازی را داشت، امسال به طور میانگین در هر بازی 2.1 پاس بلند صحیح داشته و همچنین با ارسال میانگین 0.3 پاس در عمق در هر دیدار در رده ی ششم سری آ از این حیث قرار گرفته است. دقت پاسهای بونا نیز 82% بوده که هنوز با رکورد خودش که مربوط به آمار 83.8 درصدی فصل قبل است فاصله دارد.
در نهایت بوناونتورا با میانگین ریتینگ کلی 7.58 پس از هیگواین و با اختلافی کم نسبت به فرانکو وازکز در رده ی سوم سری آ قرار گرفته تا پس از دو سه فصل شاهد حضور یک میلانی در جمع 10 بازیکن برتر این لیگ باشیم. عملکرد بسیار خوب بوناونتورا افزایش ارزش حدودی او در مارکت را به دنبال داشته است.وی هم اکنون در وبسایت معتبر transfermarkt با ارزش حدودی 18 میلیون یورو گران ترین هافبک میلان و نیز پس از باکای 25 میلیونی با ارزش ترین بازیکن این تیم محسوب میگردد.
با این همه، سوال بزرگی که در ذهن هواداران میلان وجود دارد این است که چرا به ستاره ی محبوبشان در تیم ملی آنطور که شایسته است بها نمی دهند و حتی گاهی از سوی آنتونیو کنته به تیم ملی فراخوانده نمی شود؟ نتیجه ی نظرسنجی اخیر سایت میلان نیوز ایتالیا نیز جالب توجه بود که در آن بیش از 90% هواداران میلان بوناونتورا را لایق ترین میلانی برای برتن کردن شماره 10 این باشگاه پر افتخار دانستند. جاکومو بوناوتورا شاید چهره اش جذابیت چهره ی کاکا یا کاریزمای روی کاستا را نداشته باشد اما یک عاشق است؛ عاشقی که دیدن شادی های پس از گلزنی خود یا هم تیمی هایش برای هر میلانی لذت بخش است. جکی یک گلادیاتور خستگی ناپذیر است و اگر تمام تیم هم تسلیم شوند او تا آخرین نفس به مبارزه برای پیروزی و دفاع از میلان و شاد کردن دل هواداران خواهد پرداخت.در واقع فاتحه ی میلان را در هر بازی هنگامی باید خواند که جک بونا ناامید شده و دست از تلاش کشیده باشد…
البته هنوز هم هستند میلانی هایی که خلاف جهت شنا میکنند و با اشاره به دوره ی روی کاستا و کاکا و ریوالدو، ارزش ستاره هایی چون بوناونتورا را پایین میدانند اما از کجا معلوم اگر جکی دوست داشتنی در تیم آن زمان حضور داشت هر سه ی اینها را نیمکت نشین نمیکرد؟! مسلما همان موقع هم هیچ میلانی فکر نمی کرد که یک جوان تازه از راه رسیده ی برزیلی به نام کاکا بتواند روی کاستای بزرگ را روی نیمکت بنشاند. نباید نقش هم تیمی های قدرتمند آن زمان مانند سیدورف، پیرلو، گتوزو، شفچنکو و اینزاگی که خیال هر هافبک هجومی را راحت میکنند را در پیشرفت بازیکنی چون کاکا نادیده گرفت. کارلو پلگاتی خبرنگار اسپورت مدیاست و کارشناس میلانی حتی پا را از این فراتر گذاشته و بوناونتورا را بازیکنی در اندازه های ستاره ی افسانه ای میلان، روبرتو دونادونی دانسته است: “جک مانند دونادونی شخصیتی آرام و ساکت دارد و مانند او سابقه ی حضور در آتالانتا را نیز داراست.از نظر فنی نیز بسیار به دونادونی شبیه است.هردو فیزیک و چابکی یکسانی داشتند اما راستش جک در مقابل دروازه مثمر ثمرتر است”.جکی ما هر چه که باشد، خوب یا بد، دل من و خیل عظیمی از میلانی ها را برده است و دوست داریم که او را دوست داشته باشیم.
در نهایت سوالی که به ذهن میرسد این است که جاناتان بیابیانی اکنون در چه وضعی است؟ اوه بله، تنها یک میخکوب شده به نیمکت در تیم رقیب همشهری یعنی اینتر! به نظر میرسد یک فصل بیشتر ماندن کریستین زاکاردو در میلان، به داشتن جکی دوست داشتنی می ارزید…
عرفان سیّدی / 6 دی ماه 1394
