با دیدن موهای بلند و طلایی پسر ایتالیایی و افسونگریهاش با توپ فهمیدم فوتبال یعنی چی;ایتالیا و رم در قلبم جای بزرگی حتی میشه گفت همه ش رو برای خودشون گرفتن بدون اینکه ازم اجازه بگیرن! اون پسر ایتالیایی شد اولین عشق زمینی عرفانی من! سالها گذشت و تو این مدت با لبخندش قهقه زدم و با ماتم و غمش عزا گرفتم! گلادیاتوری که سزار شد! نمیدونم چطور میتونم فوتبال مسخره و پولی بدون توتی رو تحمل کنم! دیگه تعصبی وجود نداره دیگه کسی نیست که به پیشنهاد های هنگفت تیم های متمول پاسخ «نه» بده و بگه:«تو مدرسه به ما یاد دادن خانواده مهم ترین چیز تو زندگیه، آدم خانواده فقیرش رو رها نمیکنه تا با پولدار ها زندگی کنه.» لعنت به روز بی تو... . بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن...