طرفداری- می خواهیم نوع بازی یوونتوس را در این فصل با سرمربی گری ماسیمیلیانو آلگری بررسی کنیم و نقاط ضعف و قوت این تیم را مرور کنیم: نوع بازی: تیم این فصل آلگری دارای انعطاف پذیری تاکتیکی زیادی است. در این دو فصل و نیمی که آلگری در یوونتوس حضور دارد سیستم قالب مورد استفاده او سیستم 3-5-2 بوده که البته در زمان کونته نیز استفاده می شد اما به یک باره سیستم 4-2-3-1 تبدیل به سیستم مورد علاقه سرمربی بیانکونری شد. البته به طور مثال در فصل قبل در دیدار مقابل بایرن مونیخ در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا آلگری از سیستم 4-4-2 نیز استفاده کرد. یوونتوسی ها در این فصل از سیستم 4-3-3 و در حالت دفاعی 3-5-2 نیز استفاده کرده اند.
اما چیزی که به نظر می آید بانوی پیر در این فصل از یک فرم تاکتیکی خاص پیروی می کند اما با این حال باز هم در بعضی از بازی های سری آ و لیگ قهرمانان اروپا متزلزل نشان داده است. به هر حال در این فصل آلگری به سیستم 4-2-3-1 اعتماد کرده است و ما می خواهیم نقاط ضعف و قوت این سیستم را بررسی کنیم.
اصول بازی:
در این سیستم یوونتوس معمولا سعی می کند توپ را در خطوط عقب خود به گردش در بیاورد تا به دنبال شکافی برای ضربه زدن به حریف باشد که البته این فرم از بازی بیشتر در مقابل تیم هایی استفاده می شود که در دفاع پر شمار هستند و بسته بازی می کنند. پیانیچ و خدیرا در این سیستم به مدافعین نزدیک می شوند و در مقابل دو مدافع میانی یوونتوس در حرکت هستند تا از دفاع توپ گیری کنند. این در حالی است که بونوچی و کیلینی بعد از اینکه توپ را در اختیار دو هافبک یوونتوس قرار می دهند از پشت کاملا آن ها را حمایت می کنند که اگر اشتباهی صورت بگیرد بتوانند پوشش دهند. این نوع بازی را تیم ملی ایتالیا، با آنتونیو کونته به خوبی انجام می داد.
یوونتوس علاقه زیادی به بازی سازی از خط دفاع دارد و تیم آلگری توپ های زیادی را از خط دفاعی مستقیما به خط حمله ارسال می کند. در میانه میدان معمولا پیانیچ و دیبالا نقش بازی ساز را در سیستم این فصل آلگری ایفا می کنند. در سیستم 4-2-3-1 آلگری، دیبالا پشت هیگواین به بازی گرفته می شود اما بیشتر علاقه دارد که به میانه میدان مایل شود و توپ گیری کند. دیبالا با توجه به هوش و تکنیکی که دارد از مالک توپ در میانه میدان حمایت می کند و با دریافت پاس معمولا با توجه به تکنیکی که دارد توانایی این را دارد که توپ را از مناطقی که پر تعداد و پر فشار است خارج کند.
اما در صورتی که دیبالا و پیانیچ تحت فشار باشند و نتوانند مالک توپ باشند معمولا هدف سایر بازیکنان، از جمله مانژوکیچ است که از قدرت بدنی و قدرت سر زنی خوبی برخوردار است و یا هدف بازیکنی چون هیگواین است که به خوبی پشت و درون محوطه جریمه حرکت می کند.
فرم دفاع کردن:
یوونتوس در هنگام دفاع کردن به سیستم 4-4-2 روی می آورد و هنگامی که مالکیت توپ را از دست می دهد معمولا با تمام بازیکنان خود در زمین خودی حاضر می شود و دفاع کردن این تیم از همان دیبالا و هیگواین آغاز می شود. مانژوکیچ و کوادرادو نیز که در کناره ها بازی می کنند برای کمک به مدافعان کناری کاملا به عقب باز می گردند. این نوع بازی یوونتوس کاملا فضا را از حریف می گیرد و کار را برای هافبک های تیم مقابل سخت می کند.
نقش مانژوکیچ:
یکی از ویژگی های آلگری این است علاقه دارد بازیکنان خود را در پست های مختلف آزمایش کند. در فصل قبل از موراتا در سیستم 4-3-3 به عنوان مهاجم مایل به چپ استفاده می کرد یا به طور مثال در دیدار مقابل بایرن مونیخ پوگبا را در دقایقی از بازی در پست هافبک چپ مورد آزمایش قرار داد و یا قصد داشت حتی از اورا در پست دفاع وسط بازی بگیرد. اما ماریو مانژوکیچ از قدرت بدنی بالایی برخوردار است و بازی در کناره ها باعث شده است که او هم در کارهای دفاعی و هم هجومی بتواند موثر باشد. مانژوکیچ در هنگام حمله از کناره ها اضافه می شود و نقش یک مهاجم هدف را ایفا می کند و یا اینکه با توجه به قدرت سر زنی، می تواند توپ را به دیبالا و یا هیگواین برساند دقیقا مانند بازی مقابل لاتزیو که دیبالا با پاس گل او دروزاه را باز کرد و یا مانند بازی مقابل ساسولو که هیگواین با پاس خوب مانژوکیچ توانست گلزنی کند. شاید تنها نقط ضعف مانژوکیچ این باشد که تکنیک بالایی ندارد و در عبور از مدافعان کار سختی دارد اما قدرت بدنی بالای او کمک می کند که در یوونتوس نقش کلیدی ایفا کند.
لمس توپ های مانژوکیچ در دیدار مقابل اینتر
نقاط قوت:
1. یکی از نقاط قوت یوونتوس مانژوکیچ است که از کناره ها به عنوان مهاجم دوم اضافه می شود، نقش کلیدی مانژوکیچ را به طور کامل توضیح دادیم.
2. یکی دیگر از نقاط قوت تیم یوونتوس نقش کوادرادو است. کوادرادو در پست وینگر راست بازی می کند اما فقط به حضور در کناره ها اکتفا نمی کند و حتی در میانه میدان برای توپ گیری و حتی بازی سازی حاضر می شود. همین نقش را پیاتسا نیز در زمانی که به میدان می رود در سمت چپ ایفا می کند، دقیقا مانند بازی مقابل میلان که به جای مانژوکیچ در بازی قرار گرفت و با پاس زیبای خود بن عطیه را در موقعیت گلزنی قرار داد.
یکی دیگر از نقاط قوت یوونتوس نقش خدیرا است. خدیرا بسیار خوب حتی در فاز هجومی یوونتوس شرکت می کند و معمولا موقعیت های خوبی نیز به دلیل جایگیری خوب خود به دست می آورد. خدیرا در این فصل برای یوونتوس از 25 بازی، 4 گل به ثمر رسانده و 3 پاس گل داده است. این در حالی است که در فصل قبل از 20 بازی آمار خدیرا 5 گل و 4 پاس گل بود.
نقطه ضعف:
اما نقطه ضعف مشهود تیم یوونتوس فاصله بین خدیرا و پیانیچ و خط دفاع یوونتوس است که معمولا فضایی برای مهاجم حریف ایجاد می شود و البته دیگر نقطه ضعف این تیم پیانیچ در کار دفاعی است که معمولا در یک به یک ها جا می ماند و در توپ گیری ضعیف عمل می کند.
