اختصاصی طرفداری- آخرین روز بهار سال 1369 که تمام می شد، فوتبال دوستان ایرانی به تماشای یکی از حساس ترین بازی های جام جهانی 1990 ایتالیا، بیدار پای تلویزیون های خود نشسته بودند. برزیل و اسکاتلند در دیداری حساس در ورزشگاه دل آلپی شهر تورین، از آخرین روز دور گروهی مسابقات به مصاف هم رفته بودند. بازی با نتیجه مساوی بدون گل سپری می شد که زمین لرزه 7.3 ریشتری ترسناک، شمال ایران، رودبار و نواحی اطرافش را لرزاند.
بسیاری از جوانان هوادار فوتبال، آن شب اما بیدار بودند تا به لطف پخش مسابقه از تلویزیون ایران، جولان یاران سلسائو را ببینند. خیلی از آن ها توانستند جان خودشان را نجات دهند و از زیر کرور کرو آوار فرار کنند. احتمالا بسیاری از مردم عاشق فوتبال در شمال ایران، نتوانستند گل برتری برزیل را در دقیقه 80 ببینند. خیلی ها آخرین جام جهانی عمرشان را تماشا می کردند. بازی که تمام شد هوادران ایرانی فوتبال برزیل احتمالا غمگین ترین هوادارن فوتبال جهان بودند.
در آن جام جهانی بود که یورگن کلینزمن، مهاجم ژرمن ها، همدردی خود را به بهترین شکل ممکن با ایرانی ها ابراز نمود. ایران در هشت سال بعد و قبل از آغاز سوت شروع مسابقه با آلمان در جام جهانی 1998 از کلینزمن آلمانی تقدیر و تشکر کرد. آلمان ها بعد ها هم به یاد قربانیان حادثه زلزله دیگری در بم در سال 2004 پا به ایران گذاشتند و در دیداری دوستانه که عواید آن به زلزله زدگان سال 1382 زلزله بم می رسید، به مصاف تیم ملی ایران در ورزشگاه آزادی رفتند.
جام جهانی 1990 و دیدار برزیل و اسکاتلند تا سال های سال در خاطر ایرانیان به تلخی ماند؛ همان طور که احتمالا در ذهن مارادونا و هم تیمی های آرژانتینی اش به تلخی مانده است.