طرفداری - سیمونه اینزاگی در آستانه بازی مقابل ناپولی از دوران جوانی اش و همچنین حضور بر روی نیمکت مربیگری لاتزیو صحبت می کند. وی در مصاحبه با Corriere dello Sport گفت:
احساس می کنم به رویایم رسیده ام، زیرا در شهرم و برای باشگاهی که طرفدارش هستم کار می کنم.
به عنوان بازیکن سیمونه زیر سایه برادرش پیپو بود، اما به عنوان مربی عملکرد بهتری نسبت به برادر بزرگترش داشته است. وی که به دلیل منتفی شدن حضور مارچلو بیلسا سرمربی لاتزیو شد می گوید:
تصورم بر این است که سرنوشت ما نوشته شده است. پس از مشکلاتی که با مارچلو بیلسا به وجود آمد، آن ها با من تماس گرفتند. نقشم را به می دانستم و موقعیت رهبری گروه را داشتم و می توانستم با نتایج حمایت مردم را جلب کنم. می دانستم بازیکنانم ایمانشان را نسبت به من از دست نمی دهند و با آغوش باز استقبال می کنند، حتی اگر انتخاب دوم باشم.
اما لاتزیو موفق شد با عبور از سد رم در مجموع دو دیدار راهی فینال کوپا ایتالیا شود. اینزاگی می گوید:
پس از بازی در تعداد فراوانی داربی، معنی آن را برای هواداران کاملا می فهمم. ما از مشکلات تیم آگاه بودیم و بر روی کاغذ تیم حریف از بودجه بیشتری برخوردار بود، اما می دانستم با یک بازی تهاجمی و با اشتیاق قادر به انجام کارمان خواهیم بود. در سری آ نیز با یک لغزش ورق برخواهد گشت. اگر از نظر ذهنی، فیزیکی، هوش و عزم و اراده آماده باشیم، هیچ چیزی غیرممکن نخواهد بود.
اینزاگی از رم به عنوان شهرش صحبت کرد، اما وی و برادرش هر دو از پیاچنتزا هستند و کارشان را از این تیم شروع کردند:
ما توسط نمایندگانی از میلان، اینتر و آتالانتا زیر نظر قرار گرفتیم، اما با وجود حضور پیاچنتزا در سری سی، ترجیح دادیم از این تیم شروع کنیم و والدین خود را ترک نکنیم. ما به کیفیت خود ایمان داشتیم، اما می دانستیم فعلا نباید وارد باشگاهی بزرگ شویم. پدرمان طرفدار میلان بود، بنابراین ما نیز از این تیم حمایت می کردیم، اما ما واقعا دیوانه پیاچنتزا شده بودیم.