تلاش های نافرجام انریکه:)

اول اینکه عکسو تفریحی گذاشتم ببینیم همینطوری:) دوم اینکه لوییس فنخال تو یک چهارم جام جهانی یکی از عجیب ترین تعویض ها رو کرد و دروازبان واسه پنالتی ها آورد و نتیجه گرفت، زیدان تو ال کلاسیکو 2-1 نیوکمپ بعد از اخراج راموس ریسک کرد و مدافع جدیدی به بازی نیاورد به جاش کاسمیرو رو برد جای راموس که نتیجه داد هرچند فقط ده دقیقه بود ولی به هرحال موثر بود، یا مورینیو تو نیمه نهایی سی ال بازی برگشت جلو بارسا وقتی تیمش ده نفره شد سیستمشو از 4231 به 4311 تغییر داد و کل بازی گل نخورد جلو بارسا یا حتی دوباره زیدان تو بازی رفت جلو آتلتیکو با اینکه تیمش با ترکیب 433 تا اون موقع صدر جدول بود سیستم 442 رو یهویی انتخاب کرد واسه بازی جلو آتلتیکو و نتیجشم دیدیم. لپ کلوم اینکه اینا همه مربیای بزرگی هستن که وقتی تغییری میدن که حتی غیرمنتظره و ریسکیه حساب همه جاشو میکنن و اینطوری بزرگی خودشونو نشون ولی استاد انریکه ظاهرا خیلی داره تلاش میکنه خودشو مثل بقیه ی این بزرگان نشون بده ولی از افتضاح دیشب مشخصه که تر زده استراحت دادن به اینیستا و بازی دادن به گومز و دنیس و بدتر از اون تغییر 343 موفق به 433 کابوس وار (بازی جلو پاریس) دهن تیمو سرویس کرد دلیلشم اینه که انریکه مربی بزرگی نیست انریکه دقیقا منو یاد مموتی میندازه (به غیر از مصاحبه هاش) یعنی این بشر نماد تغییر بدون برنامه و مضره نماد تغییر و پسرفت اونم تو بدترین موقست. انریکه نقاط قوتی هم داره که باید اشاره کنیم مثل قدرت هیجان بخشی به بازیکنا یا در خیلی از مواقع جلوگیری از ایجاد حاشیه واسه تیم ولی اینا ابزار مناسبی واسه هدایت بارسا نیستن این فصل لالیگا که بای بای باید ببینیم تو چمپیونز چه اتفاقی میوفته.