سیستم های کلاسیک 3 دفاعی اصولا نسبت به سیستم های 4 دفاع در حملات تنوع کمتری داشت.در این سیستم های کلاسیک 3 مدافع میانی تنومند و بجای بالهای مدرن امروزی، از مدافعان کناری استفاده میشد. تیم هایی که هافبک تدافعی در سطح تیم خود نمیدیند از یک دفاع میانی بجای هافبک دفاعی استفاده میکردند که با توجه به عدم توانایی شرکت او در حملات سیستم تیم به 3 دفاع میگرایید. اما به مرور زمان با توجه به گسترش جغرافیایی فوتبال و همچنین افزایش جمعیت علاقمند به این رشته، بازیکنان تخصصی کافی برای پست هافبک دفاعی فراهم گشت تا تیم ها سیستم 3 دفاع را منسوخ بدانند.
امروزه غالب تیم ها با سیستم های 4 دفاع به میدان میروند که در این بین سیستم های 433 و 4231 از محبوبیت زیادی برخوردارند. سیستم 4231 نوعی پیشرفته از سیستم 442 است که به جای یک مهاجم آن یک هافبک اضافه شده تا میانه میدان را بتوان راحت تر در دست گرفت. در این سیستم به علت استفاده از وینگر های بازیساز و دونده ، دفاع های کناری نقش کمتری در حملات پیدا میکنند و اولویت آنها دفاع کردن است. تیم های کلاسیکی مانند استوک سیتی و وستبروم کماکان ازین سیستم استفاده میکنند و بارها مشاهده شده که بجای استفاده از دفاع کناری، از یک دفاع میانی در کناره ها استفاده کرده اند.در سیستم 433 بازیکنان آزادی عمل بیشتری دارند و تیم های پر ستاره بایرن ، رئال و بارسا و پاریس ترجیح به استفاده از این سیستم میدهند. در این سیستم مدافعان کناری نقش پر رنگی بر دوش دارند و باید متداوم در کانال های کناری خود را به مهاجمان نزدیک و در موقع دفاع در عقب زمین باشند. به همین علت استفاده از مدافعان کناری مدرن مانند مارسلو، کارواخال ، فیلیپه لوییز و... از اهمیت خاصی برخوردار است.
با این توضیحات تیم هایی با مدافعان کناری کلاسیک و وینگر های کلاسیک تمایل به سیستم 4231 و تیم هایی با مدافعان و وینگر های مدرن تمایل به 433 دارند. اما تیمی که دفاع های کناری کلاسیک و وینگر های مدرن دارد کدام سیستم مناسب آنهاست؟
این موضوع باعث شد تا سیستم های 3 دفاع مدرن در فوتبال رایج شود که در راس این جنبش آنتونیو کونته قرار دارد. اثرات این تغییرات سبب شد تا حتی تیم هایی مانند بارسلونا، رئال مادرید ، دورتموند، بایرن مونیخ، مونشن گلادباخ، منچستر سیتی و یونایتد نیز تحت تاثیر قرار بگیرند و از این سیستم مدرن استفاده کنند. این موضوع در اینجا خاتمه نیافت و با پیوستن کونته به چلسی موج 3 دفاع به انگلیس هم رسید. حتی مربیان سنتی مثل مارک هیوز و سم الاردایس نیز در تعدادی از بازیهای خود ازین سیستم بهره بردند و شاید تیم هایی بجز لیورپول ، آرسنال ، وستبروم ، ساوتهمپتون ، برنلی ، سوانسی و میدلزبرو سایر تیم های پس از حضور کونته از سیستم 3 دفاع استقبال نمودند.
دفاع های کناری کلاسیک،قابلیت بازی با توپ بهتری نسبت به مدافعان میانی دارند همچنین سرعت بیشتر آنها موجب میشود تا توانایی دفاعی و تهاجمی آنها بیشتر باشد، این امر سبب شد تا در زنجیره سه نفری دفاع، یک دفاع میانی تخصصی و دو دفاع کناری کلاسیک قرار گیرد.
این مدافعان در تهاجم تیم شرکت نمیکنند اما با حضور خود درمیانه های میدان، فشار وینگ بک هارا کم و دوویدن تیم را متعادل می سازد.
استفاده از وینگر های فیزیکی و سرعتی یا مدافعان کناری مدرن که قابلیت توپگیری و دریبلینگ متوازن دارند نیز سبب شده تا سیستم های ۳ دفاع در کناره ها بشدت زهردار باشند.
در ۳۴۳ مدرن بجای استفاده از هافبک دفاعی، دو هافبک پا به توپ استفاده میشود که نیاز به هماهنگی زیادی بین آنهاست چرا که هنگام تهاجم، بصورت متناوب یکی به حملات اضافه و دیگری برای پوششدفاع عقبتر میماند.
مهاجمان سابق نیز محدود به محوطه جریمه بودند و قدرت بازیسازی نداشتند اما مهاجمین کاذب مدرن امروزی در فضای باز کیفیت بهتری از خود نشان می دهند.
فضای خالی زیاد پشت مهاجم سبب میشود تا به عقب آمده و برای وینگر های تیم ایجاد موقعیت کند.
#erfunhtr
