به گزارش خبرگزاری فارس، یکی از سایتهای آفریقای جنوبی به تحلیل شرایط فعلی تیم ملی فوتبال این کشور و وضعیت سرمربیان قبلی این تیم پرداخته و پیشنهاد داده است که فدراسیون فوتبال کشورش به جای تلاش برای به خدمت گرفتن سرمربی پرتغالی تیم ملی فوتبال ایران از گزینه جذب مربی بومی استفاده کند.
در این گزارش میخوانیم:
از میان تمام سرمربیان آفریقای جنوبی که اخراج یا مجبور به ترک تیم شدند، کارلوس کیروش را میتوان به عنوان خوششانسترین آنها در نظر گرفت. وی پس از مسابقهای در رقابتهای جام ملتهای آفریقا 2002 که آفریقای جنوبی مقابل مالی در یکچهارم شکست خورد، از چشم مسئولان فدراسیون آفریقای جنوبی افتاد.
کیروش پس از بازگشتش از باماکو متوجه شد که بیانیههای عمومی محبوبیت وی را در میان مردم از بین بردهاند. تنها چند ماه به جامجهانی کره و ژاپن باقی مانده بود و مردم فوتبالدوست محلی نمیتوانستند به مردی اعتماد کنند که نتوانست آفریقای جنوبی را به نیمهنهایی جام ملتها برساند.کاری که در دورههای گذشته رقابتها در سالهای 1996، 1998 و 2000 برای آفریقای جنوبی امری عادی بود.
در نتیجه شرایط حضور کیروش در این تیم تغییر کرد و قدرت وی برای انتخاب بازیکنان برای حضور در تیم ملی با حضور جومو سونو، مدیر فنی تیم کاملا از بین رفت. وی این شرایط را غیرقابل تحمل دانست و تقاضا کرد که از تیم جدا شود. بنابراین کیروش نتوانست آفریقای جنوبی را در جامجهانی 2002 هدایت کند.
آفریقای جنوبی در دو سال رقابتهای مقدماتی جامجهانی در پنج دیدار از 6 مسابقه خود به پیروزی رسید. تساوی یک بر یک این تیم مقابل بورکینافاسو رکورد آنها را خدشهدار کرد. آفریقای جنوبی در این رقابتها در گروه بورکینافاسو، زیمبابوه، مالاوی و گینه قرار داشت.
یک دهه پیش آفریقای جنوبی قدرتهایی داشت. آنها میتوانستند جزو تیمهای سید قرار بگیرند تا از مواجهه با قدرتهای بزرگ اجتناب کنند. اکنون شرایط به شدت تغییر کرده است تا انتظار داشته باشیم از کیروش، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران برای بازگشت به آفریقای جنوبی پس از جامجهانی دعوت شود. اگر کیروش بازگردد، اولین سرمربی نخواهد بود که فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی برای هدایت تیم ملی فوتبال کشورش مجددا از وی دعوت میکند. آنها با کارلوس آلبرتو پریرا درست قبل از جامجهانی 2010 نیز همین کار را کردند و نتیجه حذف این تیم در مرحله گروهی مسابقات بود.
بازگرداندن مربیان بیماری مزمن فوتبال این کشور را برطرف نمیکند و این را با شناخت زیادی که از کیروش دارم میگویم. او یکی از موفقترین مربیان برای نشستن بر روی نیمکت مربیگری آفریقای جنوبی است اما بازگشت دوم کیروش میتواند با گریه به پایان برسد. انتخاب کیروش میتواند برای آفریقای جنوبی گران تمام شود. ایران ظاهرا سالی 2 میلیون دلار ( حدود 22 میلیون رند) به وی پرداخت میکند. این مبلغی است که پریرا چهار سال پیش دریافت میکرد و با توجه به مشکلات بودجهع که گریبانگیر فدراسیون آفریقای جنوبی است، به خدمت گرفتن یک مربی با این مبلغ کاری بی خردانه است.
پیتسو موسیمانه سالانه بیش از 9 میلیون رند دریافت میکرد؛ در حالی که ایگسوند، سرمربی فعلی تیم نیمی از این مبلغ را دریافت میکند. بدترین مربی آفریقای جنوبی به نام جوئل سانتانا مبلغ خندهداری حدود 1.4 میلیون رند در ماه دریافت میکرد.
کیروش پس از ترک آفریقای جنوبی در 12 سال پیش، دستیار سر الکس فرگوسن در منچستریونایتد شد؛ هدایت رئال مادرید را در دست گرفت و روی نیمکت مربیگری تیم ملی فوتبال پرتغال نشست. وی اکنون تیم ملی فوتبال ایران را به رقابتهای جامجهانی رسانده و اگر بتواند خوب کار کند، مطمئنا بیش از 2 میلیون دلار در سال ارزش خواهد داشت. آیا فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی که از کمبود اسپانسر رنج میبرد، میتواند هزینه به خدمت گرفتن وی را تأمین کند؟
اگر من جای فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی بودم، به جای جذب کیروش، یک مربی بومی انتخاب میکردم. شاکس ماشابا را سرمربی تیم ملی میکردم که مثل کیروش رکورد خوبی در تیم ملی دارد و به دلایل غیرمنطقی از تیم ملی کنار گذاشته شد.