در شب تاریک زندگی به تنهایی قدم میزنم تو شمع من هستی ای نور درخشان من
اروپای امسال برای ما بایرنی ها تمام شد...
تلخ.... خیلی تلخ و ناجوانمردانه
بعد بازی تا الان که دارم متنو مینویسم بیشترین حسرت و غمی که دارم اینه که کاپیتانمون و ژابی آخرین بازی اروپاییشون هستش...
چطور باور کنم... چطور هضم کنم که لام اینجور از تیم بره
صعود به چه قیمت؟
به قیمت نابود کردن امید میلیون ها آدم؟
بی ثمر کردن تلاش بازیکنامون در طول یه فصل؟
همون طور که ریبری هم گفت : مرسی داور تلاش یه سالمون بر باد رفت.
از این تلخیا که بگذریم به قسمت هایی میرسیم که اشک رو تو چشمهای یک بایرنی جمع میکنه
هوملزی که کم کم باید سه هفته استراحت میکرد تا بتونه بازی کنه
ولی دیشب دیدیم که با پای لنگ چجور از آبروی بایرن دفاع میکرد چطور خودشو جلوی توپ قرار میداد
معلوم بود پاش درد زیادی داره اما به کارلو میگفت که ادامه میدم
بواتنگی که با آمپول و ریسک از دست دادن تمام فصل پا به میدون گذاشت
دیدیم که روی ضد حمله های رئال چطور با ماهیچه های گرفتش میدوید و تکل مینداخت
مانوئل نویری که با انگشت شکسته کارشو ادامه داد و برای بازی رفت هم خیلی سریع ریکاوری کرد و خوشو رسوند
این سه بازیکنمون نشون دادن که هنوز غیرت توی فوتبال پرپول و کثیف امروز وجود داره
ما حذف شدیم قبول ولی با سر بالا حذف شدیم
ما این قهرمانی رو نخواستیم اروپا لیاقت بایرنو نداره
عشق عشق است، از بین نمی رود ❤❤
Mia san mia
محمد رحمتی ❤
