به عنوان یک رئالی : برای بارسا

به عنوان یه رئالی دوست داشتم ؛ قرعه طوری بود که 4 تا تیم رئال ؛ بایرن ؛ بارسلون و یوونتوس بیان بالا ؛ شاید بیشتر از همه بارسلون بخاطر طرفدارای زیادش . چون چیزی که جذابه همین رقابت هاست و البته کل کل های توام با ادب ( هر کدوم از ما تو خانواده مون هم رئالی داریم هم بارسایی ) وقتی یکی از این دو تیم حذف می شه فقط فوتبال می مونه و بس نه قبلش دیگه کری خوندنی هس ، نه بعدش داد و هوار . هنوزم برای من تصور فوتبال بدون مسی و کریس ( رقابت بینشون از 2008 به بعد ؛ که ما هم مانند تماشاگران یک دوئل با شادی ها و غم هاشون زندگی کردیم و مبارزه ) ناممکنه ؛ فکر کنم اگه یکیشون خداحافظی کنه اون یکی ام نابود می شه . مثل اینکه اگه یکی از دو تیم بارسا و رئال افت کنه اون یکی ام از شور و هیجانش کم می شه . خارج از همه ی این داستان ها مرسی از رئال و بارسا که باعث شدن حداقل ما از 2008 تا الان که حدوداً یک دهه می شه شاهد اوج و فرودها ، قهرمانی ها ، نبرد ها و سبک فوتبالیشون باشیم و مهمتر از همه چیزی که باعث نهایت شور و هیجان از یک نبرد حماسی می شه رو در ما زنده کردن ( مردمی که شاید تنها خوشی شون همین فوتبال ها باشه )