دیروز که بازی منچستر فولهام رو می دیدم سعی کردم بر خلاف همیشه که با تعصبی خاص که نسبت به منچستر دارم بازی رو نگاه نکنم و الکی نیام بگم ترکوندیم شانس نداشتیم و ....
به بازی نگاه کنم (البته نشد و بعد از گل اول چنان دادی زدم که صاحب خونم که مریض احوال هم بود به قدری شاکی شد که ....... بیخیال حل شد :) )
من نه کارشناس هستم و نه .....ولی با افتخار از خیلی سال پیش طرفدار دو اتیشه ی شیاطین سرخ هستم,سعی کردم ببینم این تیم چه مشکلاتی رو داره:
اگر بازی فوتبال رو به بازی ورق یا همون پاسور تشبیه کنیم , داستان ما مثل یه ورق بازیه که بماند مساله ی شانس برای برگهای خوب رو نداریم ولی یه جورایی انگار داریم رو بازی می کنیم و حریفامون پیشبینی مون می کننن,یا به عبارت دیگه ضعف تاکتیکی داریم(یا بهتر بگم تنوع تاکتیکی پایینی داریم), اما این 10% قضیه هست.
..........................................................................................................................
مشکل اصلی تیم ما در واقع روحی هستش,ونپرسی و رونی توپی رو تو بازی خراب می کنن که یک بازیکن معمولی به گل تبدیل می کنن, فلچر کاملا" هولتبی رو رها می کنه و ویدیچ هم با یه حرکت بچه گانه گل اول فولهام رو تقدیم می کنن (این مشکل روحیه)
و بعد منچستر مثل مرغ پر کنده حمله می کنه بی مهابا و بدون تمرکز , و برنامه (این هم ضعف روحی هستش)
منچستر هنوز از داشتن بازیکن با تکنیک و مهارت در کنارها رنج می بره , بالهای حال حاضر یونایتد به غیر از ادنان جوان توانایی ورداشت دفاع های رو به روشون رو ندارن(والنسیا+یانگ+نانی)وقتی بال نتونه از کنارها وارد محوطه جریمه بشه و تو بزنه مجبور هستش سانتر کنه(اونم والنسی و یانگ با اون سانترهشون)
فابیو اصلا" اماده نیست و خیلی دست پاچه است مثل یانگ و والنسی(این دوتا بازیکن تمرکز کافی برای این سطح از فوتبال رو ندارن)شاید بهتر باشه دیگه به باشگاه دیگه ای برن
........................................................................................................................
ولی هیچ وقت یادتون نره که ما یونایتدیم,گرچه یه افت مقطعی داریم اما همچنان تشنه هستیم برای پیروزی,با یکم انگیزه موتورها دوباره روشن می شن(البته این تیم دلش برای سشوار تنگ شده)
ولی من یه چیزی رو بین طرفدارهای یونایتد خیلی دوست دارم اونم امید و همدلی هستش , این ویژگی خوبی برای طرفدارهای یک باشگاه هستش
امروز بعد از یه مدت کوتاهی یه سری به پایگاه هواداری زدم یک کامنت جالب خوندم که ته دلم یکم قرص شد یه احساس خوب و دلگرم کننده ای رو بهم داد کامنت یکی از دوستان(امین یونایتد عزیز)
که گفته بود :یونایتد ضربه خورده
ولی از یونایتد زخم خورده بترسید
ما بر می گردیم , خدا رو چه دیدی شاید تو امارت بازگشتمون رو جشن گرفتیم(نگید الکی دلت خوش ه چون امکان نداره وضعیت همین جوری بمونه چون ماهیت ما اینجوریه تاریخ مون این رو می گه از اون قدیم بعدش او ن فاجعه ی اصف وار مونیخ تا به امروز)
WE ARE UNITED
