طرفداری - هفته گذشته در جریان دیدار اینتر و ناپولی از لوتار ماتئوس بازیکن سابق نراتزوری تجلیل شد. وی امروز طی مصاحبه ای با Gazzetta dello Sport در این خصوص گفت:
اگر شما یک بار اینتری شوید، برای همیشه اینتری خواهید ماند. شما می توانید همسرتان را عوض کنید، اما هرگز نمی توانید تیمتان را تغییر دهید. به لحاظ ذهنیتی و ورزشی من احساس می کنم بیشتر ایتالیایی هستم تا آلمانی، زیرا هیجان انگیزترین سال های دوران زندگی حرفه ای ام را در اینتر سپری کردم. در آن زمان بهترین فوتبال در سری آ به نمایش گذاشته می شد و کامل ترین بازیکنان همچون دیگو مارادونا، میشل پلاتینی و مارکو فان باستن در سری آ حضور داشتند و تیم های ایتالیایی در میادین بین المللی همواره پیروز بودند.
قهرمانی در فصل 1988/89؟
جو فراموش نشدنی حاکم بود. تا یک هفته در بارها و سوپرمارکت های شهر میلان در این خصوص صحبت می شد که ما موفق شدیم ناپولی و مارادونا را شکست دهیم.
هم تیمی های من؟
نیکولا برتی دلسوز ترین بود، اما به این لحاظ با والتر زنگا رقابت داشت. آلدو سرنا زیاد حرف نمی زد و تو خودش بود. جوزپه برگومی جدی ترین بود. آندریاس برمه خوش بین ترین بود. حیله گرترین؟ رامون دیاز بود، هر چند بیرون از زمین یک جنتلمن واقعی بود.
11 اینتری برتر تاریخ؟
تیمی متشکل از زنگا، برگومی، برمه، متئولی، فری، ماندورلینی، بیانچی، برتی، دیاز، ماتئوس و سرنا جزو بهترین ها بود، بدون اینکه جوزپه بارسی بزرگ را فراموش کنیم. همیشه میلان را با آریگو ساکی به یاد می آورم: جووانی گالی، تاسوتی، مالدینی، آنچلوتی، کاستاکورتا، بارسی، دونادونی، ریکارد، فان باستن، گولیت، اوانی با فیلیپو گالی، کولومبو و ویردیس. دو تیمی که بخش از تاریخ ایتالیا و فوتبال را نوشتند.
تفاوت ها در بایرن مونیخ و اینتر
در بایرن مونیخ آموختم که چگونه برای پیروزی بازی کنم. زمانی که به اینتر آمدم شنیدم که می گفتند: باید در خانه پیروز شویم و مساوی در خارج از خانه نتیجه خوبی خواهد بود. قبل از مسابقه معروف ناپولی-اینتر به مصاف بولونیا رفتیم. من گفتم که 4-0 پیروز می شویم. برگومی چشم هایش را با تعجب باز کرد و من را نگاه کرد و صورتش را برگرداند. در آن دیدار 6-0 پیروز شدیم.