جریان برق در ابتدا دارای سه سیم بود و با این سه سیم به اطراف هدایت می شد؛ یکی از آنها سیم اتصال چراغ های کوچه و خیابان بود. دومی برای دکان ها و خانه ها بود و سیم آخر یا سیم فاز، به «شاه سیم» معروف بود که اگر دست کسی به آن می رسید از قید هستی رهایی می یافت و به کسی که از این طریق نابود می شد می گفتند: «فلانی به سیم آخر زده»!