طرفداری - ساندرو رامیرز، مهاجم اسپانیایی و ارزشمند مالاگا عنوان کرد همواره سپاس گذار بارسلونا خواهد بود و ابراز امیدواری کرد در آخرین هفته لالیگا موفق به باز کردن دروازه رئال مادرید شود تا قهرمانی به بارسلونا برسد.
به گزارش mundodeportivo، ساندرو که از پرورش یافتگان لاماسیاست، تابستان گذشته پس از اینکه فرصت کافی بازی به او در تیم اول بارسلونا نرسید، به صورت رایگان به مالاگا پیوست. رفتن به مالاگا شروعی بود بر درخششها و گلزنیهای او. گرچه تیمش شرایط خوبی نداشت اما او همیشه سطح بالایش را حفظ کرد و شرایط با آمدن میشل، بهتر هم شد و این تیم نتایج بسیار خوبی کسب کرد.
حالا مالاگا و ساندرو که عملا انگیزه ای برای ادامه لیگ ندارند، روز یکشنبه باید در حالی در دیداری دشوار مقابل رئال مادرید قرار خواهند گرفت که نتیجه این بازی قهرمان لالیگا را مشخص خواهد کرد. ساندرو که از جمله امیدهای هواداران بارسلونا در این بازی به شمار میرود، امروز در گفتگو با خبرنگاران گفت:
وقتی به بارسا آمدم، لحظهای بسیار مهم و احساسی به خصوص برای پدر و مادرم بود. آن هم در هفت سالگی. میتوانستم به مادرید بروم اما بارسا مرا بیشتر میخواست و از طرفی هم خودم و هم پدرم همیشه هوادار بارسلونا بودیم. اولین بازیام برای تیم اول بارسا را هرگز فراموش نمیکنم. بودن در کنار بهترینهای دنیا و زدن گل پیروزی بخش تیم، لحظه بسیار مهمی برای خود و خانوادهام بود. پاس آن را از بهترین بازیکن دنیا، مسی، دریافت کردم.
همیشه حرکات مسی را زیر نظر داشتم. او بهترین بازیکن دنیا بود و هست. بازیهای داوید ویا را هم زیاد تماشا میکردم. چون همیشه به من میگفتند شباهت زیادی به او دارم. به لحاظ بازی با هر دو پا و حرکت در فضا. همیشه به یاد دارم که ویا در لاماسیا با من برخورد خوبی داشت چون او الگوی من بود و خودش این را میدانست. فصل گذشته بدترین فصل برای من بود. اما میدانستم که در حضور بهترینها، شرایط اینگونه خواهد شد. بنابراین از چیزی پشیمان نیستم.
گلی که به بارسلونا زدم حرفهای زیادی برایم به همراه داشت. به خاطر گذشتهام، آنگونه که باید و شاید از گلزنی مقابل بهترین تیم دنیا خوشحالی میکردم، نکردم. با این حال، الان به مالاگا مدیونم و تا روز آخر برای موفقیت این تیم تلاش خواهم کرد. بازی آخرمان با رئال مادرید؟آرزو میکنم روزی رویایی باشد. همه چیزم را به بارسا مدیونم. امیدوارم من گل بزنم و لالیگا به بارسا برسد.



