طرفداری- یوونتوس با برتری مقابل کروتونه، موفق شد که ششمین اسکودتو پیاپی خود را تجربه کند. جانلوییجی بوفون، کاپیتان و دروازه بان یوونتوس یادداشتی را در روزنامه لااستامپا به چاپ رسانده که در ادامه برای شما آماده کرده ایم.
این استدلال کسانی است که هیچ وقت موفق به کسب موفقیتی نشده اند و میخواهند موفقیتهای دیگران را بی ارزش جلوه دهند. در این ششمین اسکودتو، هیچ چیزی آسان، قابل پیش بینی و از قبل تضمین شده وجود نداشت. البته که مدعی بودیم، همانطور که پنج فصل پیاپی قهرمان شده بودیم. از همان ابتدا مورد سوال قرار گرفتن قرار گرفتیم و به ما شک کردند، ولی جنگیدیم و قهرمان شدیم. هیچ تیمی به ما یک ذره هم فرصت نداد، همه در برابر ما از نهایت توانشان استفاده کردند. با ما جنگیدند و این طبیعی است. بعد از هر پیروزی به یک کلمه فکر می کردم "فردا". از جام هایی که فتح کرده ام احساس غرور میکنم، امّا هنوز چیزی وجود دارد که من را سرپا و زنده نگه میدارد. از زندگی، بیش از آن که انتظار داشتم و بیش از آن که درخواست کردم، به من رسیده است. روی خط پایانها، در نزدیکی تمامی اهداف، احساس کرده ام تمام توانم را گذاشتم، امّا همیشه این احساس را داشته ام که امیدوارم بیشتر از این را احساس کنم. در پشت پرده، یک قدردانی مستمر از زندگی است که باعث میشود مبتکرانه خوش بین باشم و این باعث میشود من فراتر از خودم پیش روم، فراتر از پیروزیها و فراتر از محدودیتها پیش روم.
ششمین اسکودتو پیاپی ام و دهمین اسکودتو دوران فوتبالم، بله 10 اسکودتو (اشاره به اسکودتوهای پس گرفته شده یوونتوس در کالچوپولی)، از اینکه این را بگویم خجالت نمیکشم، همه آنها را من در زمین بالای سر برده ام. شاید فدراسیون فوتبال ایتالیا، ویکیپدیا و یا سازمان لیگ سریآ بگویند 8 اسکودتو، امّا هیچ کسی حق ندارد، من را از داشتن این احساس که همه آنها را در زمین فتح کردم، منع کند. به رسمیت شناختن در زندگی همه چیز نیست. آهنگهای واسکو روسی و اشعار پابلو نرودا، من آنها را ننوشته ام، امّا این یک حقیقت مرتبط است، همانطور که ماسیمو ترویسی در ایل پوستینو (پستچی) میگوید: "مهم نیست شعر را چه کسی نوشته، مهم این است که مفهوم شعر چه چیزی است."قصد ایجاد تنش ندارم و نمی خواهم گذشته را بازگو کنم. امّا به چیزی که ساختم و در زمین فتح کردم، افتخار میکنم. هیچ وقت تنها نبودم، همیشه به مانند یک تیم. خوشحالم که زمان به تابستان 2006 بازگردد، تابستانی داغ و پر از هیجان، تابستانی که با خروجی دسته جمعی، البته قابل درک و حسادت بر انگیز همراه شد. همچنین از طرفی، تابستانی که میل و مهر تأییدی بر تغییر تاریخ بود. تصمیمی برای تغییر تاریخ. منظورم، پاول ندود، الساندرو دل پیرو، مائورو کامورانزی، دیوید ترزگه و خودم است که تصمیم گرفتیم بمانیم و برای این پیراهن، این باشگاه، این مردم و این هواداران غرورآفرینی کنیم. همه چیزی را از دست دادیم تا چیزی غیرقابل ارزش گذاری کسب کنیم:محبت و احترام، بدون آنها این پیروزیها و این رکوردشکنی ها مقدور نبود. بدون همه آن تلاش ها در زمین وخارج از زمین، که به من اجازه داد بهترینم را به نمایش بگذارم، هیچ کدام از این ها میسر نمیشد. امّا مهم ترین چیز این است که همه اینها هنوز تمام نشده است.
جانلوییجی بوفون - 22 مـی 2017 / روزنامه لااستامپا