در اواسط دهه 80 اکثر هوليگانهاي فوتبال يوگسلاوي را بايد در بين طرفداران چهار تيم بزرگ اين کشور يعني ستاره سرخ بلگراد، پارتيزان بلگراد، هايدوک اشپليت و دينامو زاگرب جستجو ميکرديم. چهار تيمي که رقابت و دشمني ميان آنها ناشي از ريشههاي محلي متفاوت آنهاست. با فروپاشي يوگسلاوي و سوسياليسم در اين کشور، گروههاي هواداران فوتبال در اين کشور به نحو فزاينده درگير رقابتهاي سياسي و خشونت آميز شدند. معروفترين حادثه اي که در آن سالها رخ داد، درگيري هواداران ديناموزاگرب و ستاره سرخ بلگراد در 13 مي1990 بود. اين آغاز يک دوره جديد در فوتبال يوگسلاوي بود که در آن بسياري از هواداران فوتبال جذب گروههاي خشن و سياسي ناسيوناليست شدند و با آغاز جنگهاي داخلي يوگسلاوي سابق بين سالهاي 1995-1991، بسياري از آنها به گروههاي شبه نظامي درگير ملحق شدند.يکي از معروفترين آنها، آرکان، گنگستر و جنايت کار جنگي بود که پيش از آن ليدر هواداران ستاره سرخ بلگراد به شمار ميرفت.
بعضي از آنها به ويژه گروهي از هواداران ستاره سرخ، نقش پررنگي در اعتراضات ضد حکومتي آن سالها داشتند. اعتراضات و البته خشونتها در 5 اکتبر 2000 به اوج رسيد و موجب سرنگوني ميلوشويچ شد. گروهي از طرفداران فوتبال در اين مساله نقشي اساسي و غير قابل چشمپوشي در مقابله با پليس و به تصرف در آوردن تلويزيون دولتي داشتند. به همين دليل دولت جديد به آنها مديون بود.متاسفانه تغييرات سياسي سيستماتيک و عميق نبود و نه تنها دولت حاکم را به گروهي از اولتراها وامدار کرد بلکه بخش بزرگي از سيستم امنيتي و نظامي بدون تغيير باقي ماند. عدم اجراي اصلاحات به معناي کاهش سرمايهگذاري خارجي و در نتيجه آن، کمبود شغل بود. اين مساله موجب يک جنگ داخلي خزنده و پنهان ميان گروههاي اصلاحطلب و سازمانهاي مليگرا شد.
در جامعه صرب 50 % مردم را هواداران ستاره سرخ و 30 % را هواداران پارتيزان تشكيل مي دهند . روزي كه در بلگراد دربي باشد شهر به طور كامل به منطقه جنگي تبديل مي شود و همه ارگان هاي پليس در حالت آماده باش به سر مي برند
.
اين 2 تيم اعتبار فوتبال صربستان هستند و دربي بلگراد يكي از مهمترين و ديدني ترين دربي هاي دنياست.
