درست در سال ۲۰۱۴ بود که بارسا پس از چند فصل نا امید کننده به دنبال بازگشت به دوران با شکوه خود بود. با وجود قهرمانی در لالیگا در دوره ی تیتو و نایب قهرمانی با تاتا مارتینو هواداران بارسا این تیم را مانند گذشته قدرتمند نمی دیدند و حالا استعفای مارتینو هم دردسر را برای کادر مدیریت بارسا دو چندان کرده بود. در میان کاندیدای باشگاه نام های آشنایی به چشم میخورد، لوییز انریکه و ارنستو والورده دو بازیکن سابق بارسا در آن لیست حضور داشتند. درست همانند این فصل، در انتهای فصل هم زمزمه هایی از آمدن انریکه به بارسا به گوش میرسید و خیلی ها او را سرمربی بعدی بارسا میدانستند، و همان گونه هم شد. نیمکت بارسا درآن دوره به ارنستو والورده نرسید. سه سال بعد و در سال ۲۰۱۷ حالا او از همیشه به نیمکت بارسا نزدیک تر است. در این سال ها، بارسا با لوییز انریکه سال های پر فراز و نشیبی را سپری کرد، از سقوط کامل در نیم فصل اول حضورش تا پایان دادن همان فصل با سه گانه! از شکست های ۴ تایی تا ۴ تایی کردن مادرید. اما حتی کسب سه گانه هم نتوانست تعداد کثیری از هواداران بارسا را نسبت به عملکرد انریکه قانع کند. از نظر نتایج و کسب جام کارنامه لوچو قطعا دست کمی از پپ گواردیولا سرمربی افسانه ای بارسا ندارد اما خیل عظیمی از هواداران، بارسای پپ را قدرتمند تر از بارسای لوچو میدانند! بله، اینجا بارسا است و فقط کسب نتیجه کافی نیست!‌ شاید تجربه نه چندان جذاب لوییز انریکه برای هواداران بارسا آنها را نگران انتخاب والورده کرده است و پس از چندین مربی متوسط آنها ترجیح میدهند یک مربی سرشناس تر با ایده های جذاب تر را در تیم خود ببینند، کسانی مانند سمپائولی یا توخل. اما سران بارسا بیشتر بدنبال گزینه ای بودند که با فلسفه باشگاه کاملا آشنا باشد و قبلا در تیم نیز بازی کرده باشد. چنین معیاری گمانه زنی ها را برای معرفی والورده در روز دوشنبه به عنوان سرمربی بارسا زیاد کرده است و به احتمال فراوان او روز دوشنبه به هوادارا معرفی خواهد شد. والورده باتجربه ترین سرمربی است که بارسا در ۱۰ سال اخیر برگزیده. او سرمربیگری را در سال ۲۰۰۳ و با اتلتیکو بیلبائو آغاز کرد و برخلاف ریکارد، پپ، تیتو، تاتا و انریکه تجربه زیادی در این زمینه دارد. او در تیم های اسپانیول، المپیاکوس، ویاریال و والنسیا به عنوان سرمربی کار کرده است. والورده به عنوان بازیکن دو فصل در تیم رویایی کرویف حضور داشت و با فلسفه های بازی زیبای او کاملا آشنا است و قطعا آموزه های کرویف بر روی او اثرگذار بوده است، مانند دیگر شاگردان کرویف اما سیستم مورد علاقه والورده ۴-۲-۳-۱ است و از سیستم ۴-۳-۳ سنتی بارسا پیروی نمیکند. سبک بازی والورده مبتنی بر بازی مستقیم با استفاده زیاد از سانتر و پرس شدید در زمین حریف با تمرکز برروی توپ، و قطع کردن و بازپس گیری سریع آن است، در مورد سبک پرس تیم والورده ما یک بازی آنها در مقابل گراندا را انتخاب کرده ایم و با هم آنرا مرور خواهیم کرد: بیلبایو بازی را با ترکیب ۴-۲-۳-۱ همیشگی خود آغاز کرد و گرانادا ۴-۴-۱-۱ https://www.tarafdari.com/sites/default/files/users/user371338/status/80b0775996cdffa4373ea.png در این بازی هنگامی که بیلبائو قصد داشت تا پرس سنگین را در زمین حریف انجام دهد به ترکیب ۴-۴-۲ استاندارد رو می آورد. همانطور که اشاره شد پرس آنها، پرس متمرکز به توپ است که اخیرا آنها در این بازی به پرس متمرکز به بازیکن هم روی میاورند. https://www.tarafdari.com/sites/default/files/users/user371338/status/a59d7c8b0397128722cd3.png آدوریز و گارسیا معمولا آگبو و سیلوا را در زمین حریف پرس میکردن و سوسائتا و مونیائین دفاع را از خط حمله با پرس مدافعین کناری شروع میکردند، درهمین حال اچبریا و سن خوزه معمولا با توجه به جایگیری هافبک های دفاعی گرانادا (سمپر و آنگبان) در مرکز زمین قرار میگرفتند و از پرس متمرکز به توپ خارج میشدن تا فشردگی را در زمین حفظ کنند تا در هنگام تعویض منطقه بازی پرس از دست نرود. این پرس پویا باعث میشد تا اولا آنها بتوانند در زمین حریف توپ را بازیابی کنند، مخصوصا در مناطق خطرناک که منجر به گلزنی میشد و ثانیا اگر گرانادا از پرس اولیه خارج میشد بتوانند نسب به موقعیت توپ و بازیابی اون دسترسی داشته باشند. با این طرز پرس آنها توانستند سرخی سمپر و انگبان را از بازی سازی تیم گرانادا خارج کرده و کار را برای آنها سخت کنند. همانطور که گفته شد سبک بازی او، بازی مستقیم با سانترهای فراوان است که بزرگترین تردید و نگرانی هواداران بارسا در مورد او است ولی نباید از یاد برد که با حضور ادوریز در خط حمله قطعا بهترین راه حل برای گل زنی سانتر از جناحین است، ادوریز بهترین روزهای خود را زیر نظر والورده سپری کرد و حتی در دوره ای به تیم ملی هم دعوت شد. اما والورده هنگامی که در المپیاکوس و در والنسیا حضور داشت، نشان داد که میتواند بازی مالکانه و هجومی با پاس های کوتاه را نیز ارائه دهد. او در دو مقطع سرمربی المپیاکوس بوده و میانگین گل زده ۲.۱۱ و ۲.۰۴ را دارا میباشد. همچنین نباید دست آورد والورده را در والسنیا فراموش کرد. در آن دوره والنسیا با مشکلات زیادی در زمینه مدیران خود روبرو بود. آنها همچنین بدهی های کلانی داشتند و برای رهایی از بدهی های خود مجبور به فروش ستاره های تیم شدند. مربی وقت والنسیا مائوریسیو پلگرینو (سرمربی فعلی الاوز) در آن شرایط سخت مالی و مشکلاتی مدیریتی به علت اعتراض هواداران و نتایج نه چندان جالب از تیم اخراج شد و والورده پس المپیاکوس به والنسیا رفت و با آنها قراردادی ۶ ماهه امضا کرد، در آن دوره والورده مورد توجه بارسا و به ویژه منچستر سیتی قرار گرفته بود. با اینکه تیم پلگرینو در اواخر دوران حضورش نشانه هایی از فوتبال خوب را داشت ولی نتایج خوبی را کسب نکرده بود، آن ها در ۲۰ بازی تنها ۹ برد کسب کرده بودند و ۷ بازی را شکست خوردند، اما پس از انتصاب والورده به عنوان سرمربی آنها بازی هایی زیبا مبتنی بر مالکیت توپ با تاکید به استفاده از پاس های کوتاه انجام دادند. والورده در والنسیا هم از سیستم محبوب خودش یعنی ۴-۲-۳-۱ استفاده کرد و با استفاده از تجربه آلمیدا یا خلاقیت بانگا همراه با بازیکن ثابتش در قلب هافبک یعنی تینو کاستا توانست درصد پاس های صحیح این تیم را تا ۸۰٪ افزایش دهد. خط هافبک والنسیا در زمان والورده عملکرد بسیار خوبی در تغذیه مهاجمانش داشت. سیستمی که او ارائه میداد باعث میشد تا تینو کاستا بتواند بیشتر در عمق بازی کند، این امر باعث شد تا کاستا بتواند به خوبی توپ را میان خطوط جابه جا کند و درصد پاس های سالمش را به ۸۲٪ ارتقا بخشد، او همچنین توانست ۴۱ موقعیت گل برای هم تیمی هایش فراهم کند. به طور کلی والورده توانست تیمی سرسخت و پایبند به سیستم ارائه دهد که میتوانست به راحتی مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد اما با این حال نباید مشکلات آنها برای به گل رسدن را فراموش کرد، آنها نمیتواسنتند مانند بارسا، تیم هایی در این سطح، شناور بازی کنند و به راحتی به گل برسند. او در انتها در یک بازی دراماتیک با اسپانیول به تساوی ۳-۳ دست یافت و از صعود به لیگ قهرمانان باز ماند. آمار والورده با والنسیا بدین گونه است: در۳۲ بازی ۱۸ پیروزی و ۷ شکست. او در میان ۱۰ مربی اخیر والنسیا بیشترین میانگین کسب امتیاز را دارا میباشد (۱.۸۱) همچنین میانگین گلزنی وی در والنسیا ۱.۸۴ بود. او با والنسیا در آن فصل تنها یک امتیاز برای رسیدن به لیگ قهرمانان فاصله داشت. https://www.tarafdari.com/sites/default/files/users/user371338/status/afa8b7d35c76f4a03248b.png همانگونه که هم اکنون مطالعه کردیم والورده سابقه استفاده از تاکتیکای دیگری را نیز دارا میباشد و صرفا بازی مستقیم او در بیلبائو به معنای اعتقاد او به استفاده از سانتر نیست. قطعا اگر او بخواهد به سیستم بازی مستقیم خود ادامه دهد باید یکی از اضلاع مثلث آتشین بارسا را به فروش برساند و بازیکنی با خصوصیات ادوریز خریداری کند، امری که بسیار بعید به نظر میرسد و احتمالا با توجه انعطاف تاکتیکی والورده وی در تاکتیک خود تجدید نظر خواهد کرد. یکی از دغدغه های اصلی هواداران بارسا بعد رفتن پپ لامسیا و استفاده از بازیکنان آکادمی است که متاسفانه مربیان پس از پپ زیاد اعتقادی به استفاده از این سرمایه نداشتند به طور مثال امسال فقط ۲ بازیکن از بارسا ب در تیم اصلی بازی کردند که البته بازی کردن مارلون هم اجباری بود. به طور کلی میانگین سنی تیم های والورده هم میانگینی پایین و امیدوار کننده است. میانگین سنی تیم بیلبائو در زمان حضور او به شرح زیر است: ۲۰۱۳-۲۰۱۴: ۲۴ سال ۲۰۱۴-۲۰۱۵ : ۲۵ سال ۲۰۱۵-۲۰۱۶ : ۲۶ سال ۲۰۱۶-۲۰۱۷ : ۲۷ سال همچنین در زمان مربیگری او در والنسیا میانگین سنی تیمش ۲۴ و در ویارئال ۲۵ بود. در دو فصل حضورش در المپیاکوس هم میانگین سنی تیمش ۲۵ سال بود. این آمار برای بارسا در دوره انریکه ۲۷.۳ سال بوده است. والورده در زمان حضورش در بیلبائو به عنوان فردی که مشتاق پرورش بازیکنان جوان است شناخته میشد، به طور مثال زیر نظر وی ایمریک لاپورته به یکی از اینده دار ترین مدافعان اروپا تبدیل شد. او همچنین ایناکی ویلیامز و میکل سن خوزه را به ستاره های تیم اصلی تبدیل کرد. والورده همچنین توانایی بازگرداندن بازیکنان به فرم خوبشان را هم خیلی خوب دارا است، اینکار را در مورد ادوریز به خوبی انجام داد. رابطه والورده با بازیکنانش در بیلبائو سازنده و حرفه ای بوده است. او مربیی رک، روراست و سختگیری است و ترسی برای نو کردن تیمش و کنار گذاشتن بازیکنان کلیدی خود ندارد. در اولین فصل حضورش در بیلبائو والورده ۱۱ بازیکن از تیمش را به فروش رساند از جمله یورنته (۲۸)، اینیگو مارتینز (۲۳) و اینیگو پرز (۲۵) و ... را به فروش رساند و ۱۲ بازیکن جدید مانند بنات و کیکه سولا و ... را به تیمش اضافه کرد. او مربی است که توانست پس از سال ها بیلبائو را به قهرمانی برساند و تیم بیلسا را از دوازدهمی به رتبه چهارمی و لیگ قهرمانان برساند. با اسپانیول به فینال یوفا در سال ۲۰۰۷ راه یابد، جایی که با درخشش اندرس پالوپ در پنالتی ها ناکام ماند، همچنین او با المپیاکوس سه بار قهرمان لیگ شد، او را در یونان خدا میدانند! قطعا نباید این دست از افتخارات او مخصوصا با چنین تیم هایی و منابع محدود فراموش شود. بنظر میرسد که والورده آمادگی حضور در تیمی چئن بارسا را دارد و دادن شانس به وی کاری غیرعقلانی نیست. منبع : https://t.me/PersianFCB ------------------------------------------------------- دوستان ببخشید دیگه عکس ها رو همیطور مجبور شدم بزارم... و لینک اصلی مطلب برای مطالعه مطلب با سیستم که متاسفانه باز به فیلترشکن نیاز هست برای مطالعش : http://telegra.ph/%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7-05-24-2