کلا تو فوتبال، هدفمون شده رسیدن به یه تورنمنت مهم،و برای این کار هر تلاشی میکنیم،که البته گاهی هم با خوش شانسی به این تورنمنت میرسیم و اونموقع است که بازیکنا و کادرفنی یه نفس راحت میکشند بدون این که به این فکر کنند تازه کار شروع شده و همه ی تلاش هایی که تا الان کردن مقدماتی برای این شروع بود!
خوشحالی هامون و سقف آرزوهامون شده این:
*تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی صعود کرد
*تیم امید شانس صعود به المپیکش زیاده
* تیم جوانان بعد چند دوره بالاخره به جام جهانی رسید
ولی آخرش ،نتیجه فقط اینه که تو گروه آخرین تیم میشیم و خیلی آسون میبازیم چون مهم فقط این بود که تو این تورنمنت بودیم و حسش کردیم!!!!!
و در آخر همه یه جمله رو تکرار میکنیم: چیزی از ارزش های ما کم نشد!!!!!!
واقعا چیزی از ارزش های ما کم نمیشه که نمیتونیم از گروهمون صعود کنیم یا حسرت المپیک رو ۴۰ ساله که داریم؟؟!
