طرفداری - به گزارش football italia، کاپیتان باشگاه ناپولی، این تیم را به مانند خانواده خود می داند و می گوید هر آنچه که خواسته است در ناپل به آن رسیده است.پس از آخرین بازی ناپولی در روز گذشته، مارک همسیک یک نامه احساسی برای هواداران این تیم نوشته است. در بخشی از این نامه نوشته شده است:
در ناپل ما فقط یک مربی فوتبال نداریم. ما 3 میلیون مربی داریم. هر زن، هر مرد و هر کودکی می دانند چه چیز برای ناپولی بهتر است. هر بچه چهار ساله ای در پارک می داند که ما چگونه باید گل های بیشتری به ثمر برسانیم. هر پیر زن 90 ساله که در حال رسیدگی به باغچه خود است می داند که چگونه ما باید تاکتیک خود را تغییر دهیم. این احساس و این شور و شوق در خون این افراد است.در ناپل فوتبال همانند مذهب است و استادیوم سن پائولو همانند یک معبدگاه است. ناپولی تنها باشگاه بزرگ منطقه است و شهروندان ناپول خود را عضوی از آن میدانند چرا که آن ها واقعا این گونه هستند. فوتبال چیزی است که آن ها به خاطرش از خواب بیدار می شوند و در تمام طول روز در مورد آن صحبت می کنند و فوتبال چیزی است که آن ها شب ها در موردش خواب می بینند. گاهی اوقات فوتبال تنها چیزی است که مردم برایشان مهم است.
وی در ادامه نامه احساسی خود نوشت:
زمانی که من 15 ساله بودم و خانه را ترک کردم من به براتیسلاوا، پایتخت کشور اسلواکی رفتم و به تیم اسلوون براتیسلاوا پیوستم. این باشگاه بزرگ تر از هر چیزی بود و فکر می کردیم به خانه خود بازگشتیم و یک سطح بالاتر از فوتبال بود. اما من مدت زیادی در آنجا نماندم. تنها 2 سال بعد من به 800 کیلومتر آن طرف تر از مرز اسلواکی رفتم. یک باشگاه جدید، یک کشور جدید و یک زندگی جدید در ایتالیا. من از خانه بیشتر دور بودم اما به هدفم که تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه ای بود نزدیک تر میشدم.
وی در پایان نامه خود نوشت:
من به چیزی بیشتر از جام و مدال نیاز دارم. من به چیزی نیاز دارم که مربوط به روح من است. ناپول به من آن چیزی را که می خواستم داد و من برای همیشه سپاسگزار خواهم بود.