سلام آقای منصوریان! کلاً چه خبر؟ حرکات محیرالعقول‌تان کنار زمین تمام شد؟ ژست‌ها و روی سینه کوبیدن‌هایتان تمام شد؟ به گزارش خبرورزشی، از فرشینگ و سطل یخ و دفاع یوونتوس چه خبر؟ تحقیقات جنابعالی روی دفاع یووه به اتمام رسید؟ از تیم اول پایتخت چه خبر؟ راستی الان دیگر چه فرقی می‌کند تیم اول پایتخت چه تیمی باشد؟ وقتی یک تیم ایرانی 6 گل از یک تیم اماراتی (که یک‌دهم پایتخت مساحت ندارد) می‌خورد چه فرقی می‌کند که تیم اول‌مان استقلال باشد یا پرسپولیس؟! جنابعالی تا توانستید «حرف» زدید ولی حریف‌تان (که اولین حریف خوب‌تان در آسیا بود) فوتبال بازی کرد و چه فوتبالی هم بازی کرد. تیم شما که از دقیقه یک دنبال حفظ آن پنالتی عجیب بازی رفت بود تا دقیقه 60، 6 گل خورده بود و حداقل 6 گل دیگر هم نخورده بود. دو تا توپ را رحمتی گرفت، دو بار توپ به تیر خورد و حداقل در دو مورد دیگر مهاجمان افتخار ندادند گل بزنند. آقای منصوریان! چطور می‌شود با آن ساختار دفاعی جلوی تیمی چون العین 90 دقیقه گل نخورد؟ حالا به فرض که ابراهیمی و نورافکن هم بودند خب با آن مدل فوتبال چه اتفاقی می‌افتاد؟ فوقش به جای 6 گل 4 گل می‌خوردید. تیم شما در فاز هجومی هیچی نداشت و کاملاً تسلیم بود. اگر بازی ادامه پیدا می‌کرد... اگر العین نیاز داشت 10 گل بزند... اگر... آقای منصوریان! شما باید فلسفه فکری‌تان را عوض کنید. اینکه آن حرکات را کنار زمین انجام می‌دهید و اینکه پرسپولیس را تیم دوم پایتخت می‌دانید شاید یک روز و دو روز جواب بدهد اما بروید ببینید مربیان بزرگ دنیا هم فقط با این قبیل حرکات و کری‌ها و... مربی شده‌اند؟!