فصلی متفاوت و پر از نوسان که تلخ به پایان رسید ! فصلی که نهایت شادی و غم را با استقلال تجربه کردیم!

امسال هم سال خوبی بود و هم سالی بد ! اول فصل حدود ۶ بازی صبر کردیم تا استقلال بتونه اولین نتیجه بردش رو حفظ کنه ! جام حذفی به بدترین شکل از دست رفت ! آغاز نیم فصل دوم که خیلی ها ناامید از فصل بودیم به یک باره با صعود به دور گروهی آسیا و برد پرسپولیس هوادران را به نهایت رسوند و همه چیز به تعادل رسید و خیلی ها بهترین نیم فاصل تاریخ باشگاه استقلال نامیدند. به دور حذفی صعود کردیم . بازی رفت را امیدوارانه به پایان رسوندیم اما بازی برگشت شد آن چیزی که نباید می شد و یا حداقل نه به اینصورت :( استقلال نه کنترل توپ را بلد بود و نه دفاع کردن ! نه ضد حمله رو و نه یارگیری حریف رو ! اوج فاجعه زمانی رسید که تنها آرزومون پایان این بازی بسیار بد شد :( برای هر هوادارا فوتبالی چنین نتیجه ای خیلی سخته اما این خواهد گذشت اما ... اما آیا فصل بعد درس عبرت خواهد شد ! آیا اشتباهات گذشته دیگه تکرار نمیشه ؟ و آیا ... تنها کاری از دستمون بر بیاد امیدواری به آیندست اما اگر سال دیگه هم استقلال با این نتیجه فصل رو به پایان برسونه باز هم سر حرفم خواهم موند و چشم انتظار موفقیت خواهم بود ?? ? از کسانی که با شکست خودشون رو می بازند متنفرم و امیدوارم هیچ کس چنین اتفاقی رو تجربه نکنه