برای محسن ربیع خواه

در لاین آپ اولین بازی فصل پرسپولیس نام یک بازیکن ناشناس به چشم میخورد: محسن ربیع خواه! بیخیال! همه ی ما منتظر بودیم انصاری دفاع چپ باشد و گولچ پر طمطراق یک غول کنار صخره مان (سیدجلال) باشد... راست هم که تکلیفش مشخص بود: بازگشت حسین ماهینی وفادار.. گفتیم بازی اول است و دیر به تیم اضافه شدند خرید های جدید؛حتما از بازی بعد نیمکت را باید سفت بچسبد.اما نه!هر هفته تنها کسی که حتی دقایق پایانی بازی تعویض نمی شد همین محسن ربیع خواه بود! رضاییان هم برگشت و گفتیم حسین چپ،رامین راست..به به چه تیمی بشویم؛اما باز هم محسن بود و کسی دیگر روی نیمکت می نشست؛حکایت عجیبی داشت اعتماد برانکو به دفاع چپ غیرتخصصی اش،می گفت او موثر است،اشتباهی نمی کند،وظایفش را انجام می دهد و اگر نفوذ ندارد،برای این است که ما گفته ایم. از یک جاهایی نظرها برگشت،وقتی رامین رضاییان نظم تیمی را به هم میزد و وقتی که گولچ و اوکراینی ها شکم زده بودند و وقتی که،وقتی که اتفاق می افتاد.. همچنان ربیع خواه با تمرکز بالا کارش را می کرد؛طارمی گل نمی زد می گفتیم ربیع خواه نفوذ ندارد،بیرانوند خروج نمی کرد می گفتیم ربیع خواه پوشش نداده است و ... بی خیال رفقا،ربیع خواه از اول یک هافبک دفاعی بود که به همه ی ما لطف کرد و برایمان دفاع چپ و دفاع وسط شد به وقت نداشته هایی که از ندانم کاری حاصل شده بود. حالا امشب همه دیدیم که ربیع خواه بیش از هرچیزی یک هافبک دفاعی دونده و تا حدودی "Regista" است که به وقت نظم تیمی،او هم کارش را خوب بلد است؛مثلا خوب بلد است نگذارد نام تائه هی؛حتی یک بار لمسش به دریبل ختم شود... ممنونیم آقای ربیع خواه امضا: منتقد دیروز تو (: