طرفداری- الساندرو دل پیرو، اسطوره یوونتوس که شب گذشته در کنار بازیکنان سابق بیانکونری و ستارگان فرمول یک در دیداری خیریه به میدان رفت، مصاحبه ای با نشریه QS انجام داد:
میان قهرمانی یوونتوس در اروپا در سال 1996 و فینال کاردیف کنونی شباهت هایی وجود دارد. در سال 1996 در مرحله یک چهارم نهایی یک تیم اسپانیایی را حذف کردیم و سپس در نیمه نهایی موفق به شکست تیمی فرانسوی شدیم و در نهایت، توانستیم تا آژاکس که همانند رئال مادرید کنونی مدافع عنوان قهرمانی بود را شکست دهیم. اگر شما خرافاتی باشید، می توانید ارتباط میان این دو سال را پیدا کنید.
البته نشانه های منفی نیز وجود دارند. من در فینال های 97، 98 و 2003 شکست خوردم و تنها یک اسکودتو را کسب کردیم. یوونتوس در سال های 96 و 85 قهرمان اروپا شد اما این در حالی است که اسکودتو در این سال ها از دست آن ها در رفت اما الگری تیمی دارد که می تواند این ارجاعات به گذشته را نادیده گیرد. درباره تیمی صحبت می کنیم که شش عنوان قهرمانی پیاپی در ایتالیا کسب کرده و فکر می کنم که آن ها می توانند به هفتمین قهرمانی پیاپی نیز برسند.
دل پیرو ادامه داد:
یوونتوس ذهنیت عادت به بردن دارد، حتی در نبرد های تعیین کننده. البته باید بگویم که رئال مادرید جو بهتری در لیگ قهرمانان اروپا دارد و آن ها برای سومین بار در چهار سال گذشته به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده اند اما با شروع بازی، تمام این بررسی ها فراموش می شود. یوونتوس 1996 نمی تواند با این تیم مقایسه شود. تنها دو سال قبل از آن ما در برابر کالیاری در کوپا ایتالیا حذف شدیم و هواداران می خواستند تا جانلوکا ویالی در پست هافبک بازی کند زیرا آن ها نمی توانستند بفهمند که او چرا خریداری شده است. انفجار ما در آن فصل، یک سورپرایز بود اما در حال حاضر، زنجیره موفقیت یوونتوس تداوم دارد و همه چیز متفاوت است.
دل پیروی 42 ساله در ادامه در خصوص وضعیت توتی نیز صحبت کرد:
حالت فرانچسکو را در ذهنم درک می کنم. وقتی زمان متوقف شدن از راه برسد، تشخیص می دهید که دوره ای از زندگی شما رو به پایان است. این یک انتقال ساده نیست. شما تمرین و کارهای روزانه و حضور در رختکن و چیزهای این چنینی را از دست خواهید داد. پس از یوونتوس، به استرالیا و هند رفتم تا تمایز و فاصله فوتبال در آن جا را یاد بگیرم. تجربه حضور در آن جا فوق العاده بود اگرچه هنوز از خودم می پرسم که در آینده چه کاری انجام خواهم داد. امیدوارم فرانچسکو فورا در رم جایگاهی بیابد، جایگاهی که به او اجازه دهد تا در محیطی که از بچگی در آن حضور داشته، بماند. من پیش از یوونتوس در پادوا بودم اما توتی همیشه یک جالوروسی بوده است.