امشب خودمو آماده کرده بودم در صورت قهرمانی نماینده ایتالیا تبریک ویژه ای به یوونتوسی های عزیز بگم.بخصوص دوستان گل یوونتوسیِ چلسی فن .از جمله عماد جان.
به غیر از طرفداران یووه،خیلی ها مِن جمله خود من بخاطر پایان یافتن سلطه اسپانیایی هم که شده دلمون میخواست یووه قهرمان بشه اما نشد.واقعا یووه زورش به رئال نرسید.
این بازی ثابت کرد پول و ستاره حرف اول رو در فوتبال مدرن میزنن.این بازی به خوبی نشون داد شما هرچقدر هم با مدیریت هوشمند و با بودجه کم یه تیم قوی مثل یووه بسازی دست آخر قهرمانی مال تیمیه که ستاره های بیشتری داره.
قصدم تنزل قهرمانی رئال نیست،به طرفدارای گل این تیم تبریک هم میگم اما واقعا بی انصافیه شما هر سال تیمت بهترین ستاره های دنیا رو گلچین کنه بعد قهرمان بشه و تو برای بقیه کُری بخونی.
این قهرمانی ها قطعا کم ارزش تر از قهرمانی تیمهایی هست که با کمترین خرج به این عنوان رسیدن.
بعد از این بازی بود که متوجه شدم چلسی اگر میخواد سال دیگه توی لیگ قهرمانان حرفی برای گفتن داشته باشه باید خرج کنه.خیلی هم خرج کنه و ستاره بخره.
با امثال کیهیل،آلونسو،ماتیچ،موزس و آزپلی کوئتا شما فقط میتونی یه تیم خوب باشی و نه عالی و فقط شاید بتونی تیمی مثل رئال رو کمی اذیت کنی!
وقتی زیدان میتونه به راحتی آلگری رو شکست بده فوتبال دنیا باید متوجه بشه الان پول در برابر نبوغ هم پیروزه.
کنته نابغه هست.تردیدی در این مورد وجود نداره.اما اگر چلسی میخواد در اروپا مدعی باشه باید تیمو مالامال از کیفیت کنه.کیفیتی که فقط با داشتن بازیکن درجه یک به تیم تزریق میشه.
پ.ن : طرفدارای یووه ناراحت نباشید .سرتون رو بالا نگه دارید.شما فوق العاده اید.فقط فرقتون با تیم حریف در پول زیاد بود.پول زیاد...
و در پایان تبریک به رئالی های عزیز
