فینال کاردیف با قهرمانی دوازدهم رئال مادرید پایان یافت و شاگردان زیزو توانستند شاگردان ارل گری را ۴ تایی کنند. اما در کاردیف چه گذشت؟ + ابتدا باید از کسی که سیانکی را در تمرینات مصدوم کرد تا عادل به جایش در میدان گزارش حاضر شود ممنون باشیم. دیشب از شب های خوب عادل بود. + در آستانه این بازی، مردم ولز و در رأس آن ها مونا ۸ ساله از کاردیف از تندیس گرت بیل رونمایی کرده بودند اما بیل بازی را از روی نیمکت آغاز کرد. + نیمه اول قیمه ها ریخته شد توی ماست ها و یووه ای که انتظار داشتیم دفاع کند کلاً زیر انداز را انداخته بودند توی حیاط پرز اینا و در چند صحنه اگر هنرنمایی ناواس نبود چه بسا نتیجه ای غیر از تساوی یک یک در نیمه اول اتفاق می افتاد. + نیمه دوم اما به گونه ای دیگر رقم خورد. زیزو که دلش نمی خواست جلوی آن همه هوادار بارسا و اتلتیکو که در ورزشگاه و در جایگاه یووه حاضر بودند ضایع شود فتوا به جهاد داد و بازیکنان رئال هم بساط زیرانداز یووه را جمع کردند و رفتند توی حیاط آنیلی اینا خیمه جنگی زدند. جنگی که کلی تلفات از یووه گرفت. + جانلوئیجی بوفون با رؤیای لیگ قهرمانان و توپ طلا پا به فینال گذاشته بود. انصافاً هم با تنها ۳ گل خورده توپش برای این جنگ پر بود. ولی تا آمد دست به توپ طلا و یو سی ال دراز کند رونالدو زد پشت دستش و گفت: جی جی! به چیزی که مال تو نیست دست نزن! بوفون در همین یک بازی ۴ گل خورد! + الگری که تیمش با اختلاف دو گل عقب بود کوادرادو را در دقیقه ۷۵ به بازی فرستاد و کوادرادو هم که معلوم بود زیقی است و حال فینال مینال ندارد دقیقه ۸۲ اخراج شد. الگری هنگام خروج از زمین به وی گفت: خب تو که حال بازی نداشتی می گفتی من یه خاکی به سرم می ریختم! + نهایتاً رئالی ها یک دسیمای دیگر هم گرفتند و شد دو سیما و گذاشتند کنار سیماهای دیگرشان که کسی چپ نگاه نکند. یوونتوسی ها هم که دیدند زشت است خرق عادت کنند این فینال را هم باختند. مثل اینکه تا فاجعه ای مثل هیسل اتفاق نیافتد یوونتوسی ها هیچ فینالی را در اروپا نخواهند برد!