توپچی ها بازی را از همان ابتدا به صورت کاملاً تهاجمی آغاز کردند و با تدارک حملات گسترده روی دروازه مدافع عنوان قهرمانی، بارها تا مرز بازگشایی دروازه این تیم پیش رفتند. حضور یایا سانوگو به جای ژیرو و حرکات ویلشیر و چمبرلین باعث شده بود تا دوندگی در خط حمله تیم افزایش یابد و همین امر مدافعین بایرن را مجبور به عقب نشینی در نیمه خودی کرده بود. چنین بازی خوبی در خط دفاعی آرسنالی ها نیز دیده می شد و مدافعین این تیم به خوبی توانسته بودند در برابر قدرت خط حمله بایرن مونیخ بدون اشتباه ظاهر شوند. این اتفاق تا ده دقیقه ابتدایی بازی ادامه داشت و آرسنال بخوبی در مسیری حرکت می کرد که بوی موفقیت می داد تا اینکه اتفاقات مهم بازی شروع شد:

پنالتی نزنی به نام اوزیل

روی حرکت تیمی زیبای آرسنالی ها اوزیل در یک موقعیت خوب گلزنی قرار گرفت که این حرکت با خطای مدافع بایرنی ها به پنالتی ختم شد. مسوت اوزیل که ابتدای فصل به عنوان ناجی به جمع آرسنالی ها اضافه شده بود می رفت که با گل کردن این پنالتی حساس تیمش را به یک برد بزرگ نزدیک کند، اما نه اوزیل پنالتی خوبی زد و نه نویر دروازه بانی بود که به راحتی پنالتی از گل بخورد! یک پنالتی ضعیف به وسط دروازه و واکنش به موقع مانوئل نویر تمام رویاهای آرسنال را در همان نیمه اول بر باد داد. شوک این پنالتی تا انتهای بازی مانع از ارائه نمایش قابل قبول از سوی مسوت اوزیل شد و عملاً وی را از جریان بازی محو نمود.

مصدومیت نابهنگام کیرون گیبس

کیرون گیبس که در این بازی روی نفوذهای وی حساب ویژه ای باز شده بود در اواسط نیمه اول به طرز عجیبی مصدوم شد و ونگر مجبور شد در همان نیمه اول اولین تعویض خود را به اجبار انجام دهد. ارزش یک تعویض در چنین بازی های سنگینی بسیار بالاست، ارزش این تعویض با اتفاقی که در ادامه ونگر را مجبور به دومین تعویض اجباری اش در این بازی کرد دو برابر نیز بیشتر شد!

روبن – شزنی – پنالتی – اخراج

نیمه اول رو به اتمام بود و آرسنالی ها آرام آرام در حال گذر از شوک پنالتی از دست رفته بودند که روی یک پاس زیبا از سوی کروس، روبن در داخل محوطه جریمه صاحب توپ شد و در حالی که قصد داشت از شزنی عبور کند، با خطای وی سرنگون شد و این لحظه تبدیل به نقطه عطف این بازی بزرگ شد! اعلام پنالتی، اخراج شزنی و یک تعویض اجباری دیگر برای ورود دروازه بان ذخیره! این پنالتی هم مانند پنالتی آرسنالی ها گل نشد ولی آثار مخرب آن به قدری بالا بود که باعث شد آرسنال در نیمه دوم قید گل زدن و پیروزی را بزند و فقط با تفکر گل نخوردن وارد نیمه دوم بازی شود!

نیمه دوم آغاز شد و آرسنال با اتفاقاتی که در نیمه اول برایش افتاده بود عملاً شانسی برای گلزنی در خود نمی دید. یک یار کمتر و اخراج دروازبان اول و از دست دادن دو مهره اصلی به اجبار به همراه یک اوزیل بی روحیه از آرسنال تیمی خلع سلاح شده ساخته بود. بایرنی ها که از ابتدای بازی هوشمندانه و با حوصله بازی کرده بودند روی یک شوت زیبا توسط کروس به گل اول دست یافتند و در ادامه توسط یار تعویضی شان توماس مولر گل دوم را هم به ثمر رساندند و به رویای صعود یاران ونگر پایان دادند.

به هر ترتیب آرسنال بازی برگشت را به امید بازی برگشت سال قبل در آلیانز آره نا به میدان خواهد رفت ولی بایرن مونیخ هم تیمی نخواهد بود که براحتی اندوخته دو گل خود را از دست بدهد. در کنار بازی فوق العاده بایرنی ها باید این بازی را یک بازی سرتاسر تراژدیک برای توپچی های لندنی قلمداد کنیم!