یکی دو تا کامنت انتقادی از کونته دیدم سر رفتن دیگو. فقط قبل حرف زدن در نظر بگیرید که
اینکه کوستا وسط فصل فروخته نشد، اینکه کونته گفت تو تمرینات باهاش درگیری لفظی ای نداشتم، بازی کردنش تو بدترین شرایطش تو مهم ترین بازی ها و فرصت داده نشدن به میچی. همگی بخاطر این بود که کونته حرمت هواداران رو نگه میداشت و نمیخواست ذهنیت بد راجع به خودش و تیم شکل بگیره و به همین دلیل تمام مدت ازش تمجید میکرد و جو رو مثبت نشون میداد. تا جایی که خیلیامون اصلا تصور میکردیم درگیری ای توی تمرینات رخ نداده و 'اسکای هم گاهی مزخرف میگه' :))
به هر حال دیگو هم شش ماهی بود حجت رو تموم کرده بود، آخرین تصاویرش در چلسی، پایان تلخ و شیرینی بود براش. بعد ها ما مصاحبه ها و حاشیه هاش رو فراموش میکنیم و چیزی که بهش اهمیت میدیم اینه که به عنوان یک قهرمان رفت و زیبا ترین (و البته ریاکارانه ترین :D) عکسش در فینال جام حذفی در حال اشاره به بدج باشگاه رو به یاد میاریم. آرزوی موفقیت براش در آینده
(امیدوارم بره چین)
Once a blue, always a blue ?