شاید روزی که او با ۳۵ میلیون یورو از اینتر به پایتخت اسپانیا آمد هواداران رئال مادرید این قیمت را زیاد میدانستند ؛ همان هایی که او را نمیشناختند و با دیدن کلیپ های چند دقیقه ای او در یوتیوب هم متقاعد نمیشدند که او روزی بازیکن بزرگی شود.
شاید توصیه ی مودریچ به پرز با این وعده که او روزی توپ طلا را تصاحب میکند هم بزرگنمایی مینمود.
اما حال و با تماشای جادوی او در میانه ی زمین نه کسی از قیمت انتقالش مینالد و نه به حرف لوکیتا میخندد.
شاید او هرگز توپ طلا را نبرد اما مگر بر کسی پوشیده است که نمایش های مودریچ برای رئال مادرید لایق چیزی فراتر از توپ طلا هست و کسی نیست که متئو را جانشین شایسته ی ستاره ی هموطنش در مادرید نداند.
تسلط بر توپ، تکنیک ، پا به توپ ، هوش بازیخوانی و بازیسازی ، قدرت بدنی و بسیاری از مهارت های ذاتی کوا در مدت حضور در مادرید پیشرفت چشمگیری داشته است و همین حالا هم او لایق حضور ثابت در ترکیب بزرگترین تیم های اروپایی است.
منتها عملکرد کواچیچ در بازی های بزرگ گاهی دچار نوسان می شود و رفع این مهم نیازمند بازی بیشتر و کسب تجربه ی بازی در شرایط سخت است ؛ نکته ای که بی شک زیدان آن را دریافته و از فصل بعد باید شاهد حضور بیشتر کواچیچ در ترکیب ثابت تیم زیزو باشیم.
نکته ای که نباید فراموش کرد پست تخصصی این بازیکن است ؛ مطمئنأ توانایی های کوا به عنوان هافبک میانی یا هجومی نمود بیشتری پیدا می کند ، به دلیل ترافیک بالا در خط هافبک این فصل رئال و نبود جانشین تخصصی برای کاسمیرو کواچیچ در این فصل عمدتأ به عنوان هافبک تدافعی بازی می کرد و با این حال نمایش های درخشانی هم داشت.
بازیکنی که دارد مسیر الگویش را طی می کند و شاید روزی از مودریچ هم پیشی بگیرد ، کواچیچ ۲۳ ساله در ۱۴ سالگی به جوانان دیناموزاگرب پیوست و با ۱۶ سال سن اولین بازیش را برای تیم اصلی دیناموزاگرب انجام داد ، در ۱۹ سالگی به اینتر پیوست و پس از دو سال حضور در ایتالیا در ۲۱ سالگی راهی بزرگترین باشگاه دنیا شد ؛ کسی چه میداند ، شاید در ۲۵ یا ۲۶ سالگی مرد سال فوتبال جهان و برنده ی توپ طلا باشد.
