مارکوس آلونسو از نگاه هو اسکور با ریت 7.4پس از هازارد دومین بازیکن برتر فصل چلسی بود.
عملکرد با ثبات و یکنواخت او در تمام بازی ها سبب شد تا او بتواند خریدی بسیار موفق محسوب گردد.
هوش بالای و جاگیری های مناسب او سبب میشد تا در زمان مناسب در دفاع و حمله حاضر باشد.
نقش وینگ بک با نقش دفاع کنار متفاوت است، در وینگ بک صرفا سرعت کافی نیست، فوتبال دوی ۱۰۰ متر نیست، اگر بود یوسین بولت ها هزاران توپ طلا داشتند.
برای درک بهتر این منظور به نیمه دوم بازی رفت رئال سویا، جایی که زیدان از سیستم ۳ دفاع استفاده میکند مراجعه میکنیم، در آن بازی در نیمه اول مارسلو در تمامی حملات حضور داشت و اما کمی پس از شروع نیمه دوم کاملا از جریان بازی خارج گردید و تمام حملات سویا از فضای پشت مارسلو شکل میگرفت.
مارسلو که آماده ترین دفاع چپ این روز هاست، نتوانست انرژی خود را در پست وینگ بک مدیریت کند.
فوتبال دوی ماراتون است، ثبات در این ۹۰ دقیقه بسیار مهم است، ثباتی که ساندرو در فینال مقابل رئال نتوانست حفظ کند.
مارکوس در مواقع لزوم مانند بازی آرسنال کاملا بموقع در محوطه جریمه حریف ظاهر و گل میزند! و در مقابل منچستر سیتی با تسلط کامل از عقب زمین پاسی زیبا برای هازارد میفرستد. مارکوس بازیکن بازیهای بزرگ است، او ذاتا یک برنده است. در فیورنتینا با توجه به حضور باباکار و کالینیچ، تمرکز فیورنتینا روی سانتر های زیبای آلونسو بود، اما در چلسی او مجبور به ارسال هایی با ارتفاع کمتر بود.
مارکوس در بازی های کاملا دفاعی یا کاملا تهاجمی مشکلی ندارد، ضعف او زمانی مشخص میشود که بازی داینامیک و شناور میشود. در اینگونه بازیهای هیجان انگیز و طاقت فرسا که سرعت باید چاشنی کار شود، پشت سر مارکوس فضای زیادی ایجاد میشود. در سمت مقابل فضای بوجود آمده رو سزار بخوبی پوشش میدهد اما کیهیل بدلیل کند بودن در اینکار ناتوان است.
کونته برای پوشش دادن این ضعف میتواند:
۱- خط هافبک خود را تقویت کند تا نبض بازی را در دست گیرد.
۲-با توجه به فشردگی بازیها و حضور در لیگ قهرمانان پستی فرسایشی مانند وینگ بک قطعا به بازیکنی ذخیره نیاز دارد، با خرید یک بازیکن سرعتی برای نیمکت این ضعف پوشش میابد./منبع:چلسی ایرانیان فنز
