شاید بدشانس بود شاید تنبل بود شایدم تقدیرش این بود..یکی از بزرگترین استعدادهای قرن بیستم بود درخشش خیره کننده اش در پي اس وی آیندهوون،بارسلونا،اینترمیلان،همه را امیدوار به ستاره جدید در دنیای فوتبال کرده بود اما مگر مقدومیت های پی درپی وبخصوص زانوی چپش مجال ستاره ماندن میداد؟؟امااو برگشت بعداز حدود 2سال مصدومیت آمد ودرجام جهانی2002آقای گل شد وتوپ طلای سوم راگرفت..در رئال مادرید هم شروعی عالی داشت اما رونالدو آن رونالدوي بارسلونا واینترنبود اوچاق شده بود وازآن چابکی منحصربفردش فاصله گرفته بود؛تاحایی که روزنامه های اسپانیابه اولقب"خرگوش چاق"دادند..بعدازاختلاف با فابیوکاپلو به سوی میلان رفت تاشاید زیرنظر آنچلوتی به روزهای اوج برگردد اما درمیلان اصلاموفق نبود وفقط9گل به ثمررساند وبعدازمصدومیت شدیدش دربازی مقابل جنوا به برزیل برگشت وبه تیم کورینتیانس پیوست اوخوب گل میزد علی رغم وزن بالایش(96کیلوگرم!)امابامصدومیت مچ پایش درحالیکه فقط32سال سن داشت براي همیشه ازفوتبال خداحافظي کرد..