طرفداری - والتر زنگا دروازه بان بزرگ دهه هشتاد و نود فوتبال ایتالیا، حدود 20 سال برای اینتر به میدان رفت. با این حال جانلوییجی دوناروما، دروازه بان 18 ساله میلان، حاضر نشده تا قراردادش را با این باشگاه تمدید کند. زنگا در گفتگو با پانوراما در این مورد گفت:
مشخصا نقاط مشترک زیادی بین من و دوناروما وجود دارد. هر دوی ما از آکادمی به تیم اصلی راه یافتیم و هر دوی ما از جوانی کارمان را در تیم بزرگسالان باشگاهمان آغاز کردیم. او حتی از من هم زودتر به تیم اصلی راه یافت اما رسیدن به ترکیب اصلی اینتر در سن 23 سالگی کار آسانی نبود. در رقابت های ملی فهمیدم من یکی از بازیکنانی هستم که کمترین دستمزد را می گیرم و ناپولی با مارادونا، یک پیشنهاد بزرگ به من ارائه داد. با قبول این پیشنهاد می توانستم 4 برابر دستمزدم در اینتر، درآمد داشته باشم. از اینتر خواستم قراردادم را دوباره بررسی کند اما مشکلاتی با رئیس داشتم. یادم می آید وقتی نامم در سن سیرو اعلام می شد، همه سکوت می کردند اما من عادت به تشویق و تمجید زیاد داشتم.
جیووانی تراپاتونی تعیین کننده بود. باعث می شد من هر روز آرام و با انگیزه بمانم و نهایتا بالاخره باشگاه با درخواست من موافقت کرد. نمی دانم چرا از ابتدا این اتفاق نیفتاد.
آیا دوناروما باید در مورد تصمیمش توضیح بدهد؟ چرا؟ او یک بازیکن حرفه ای است و حق انتخاب دارد. درست است که دیگر سمبل باشگاه وجود ندارد اما می خواهم منطقی صحبت کنم. اینکه بازیکنی، باشگاهی که در آن رشد کرده را ترک کند، جنجالی است اما این حس تعلق و تعهد نباید از سوی باشگاه به بازیکن هم وجود داشته باشد؟ باشگاه ها نباید برای بازیکنانی مانند دل پیرو، مالدینی و چرا که نه، زنگا، احترام و توجهی ویژه قائل باشند؟