هیچوقت تا آخر عمرم دی ماه سال 84 و حضورم با لباس بایرن در ورزشگاه آزادی برای دیدن بازی بایرن مونیخ-پرسپولیس به مناسبت خداحافظی احمد عابدزاده رو یادم نمیره.بازی که دو بر یک به نفع بایرن تموم شد.گل پرسپولیس رو علی انصاریان و دو گل بایرن رو میشاییل بالاک و گوئررو زدند.چیزی که بیشتر از گل ها و اتفاقات اون بازی تو خاطرم موند این بود که اولی کان افسانه ای با بزرگواری به سمت عقاب آسیا عابدزاده رفت و او رو در آغوش گرفت.من اون موقع پشت کنکوری بودم و از شهرم اهواز با قطار به تهران رفتم و از نزدیک بازی تیم محبوبم بایرن رو دیدم و به آرزوم که دیدن بزرگانی مثل کان-بالاک-شول-دایسلر-یرمیس و... و البته علی کریمی که اون زمان تو بایرن بود رسیدم.یادش بخیر یادمه تو اون سرمای زمستون آزادی تعداد ما بایرنی ها خیلی کم بود و همه ورزشگاه پرسپولیسی بودن و واقعا جرعت میخواست بین پرسپولیسی ها بایرن رو تشویق کنی که من این کار رو میکردم!البته من همیشه پرسپولیسی بودم و هستم اما از همون زمان هم تیم اولم و اولویتم بایرن بوده و خواهد بود.اولین و آخرین بار در عمرم که به استادیوم آزادی رفتم واسه اون بازی بود،اون هم فقط به عشق بایرن مونیخ بزرگ.تنها حسرتم اینه که اون زمان دوربینی همراهم نبود و عکس یادگاری ندارم.حیف!
