از آن سرعت انفجاری قدیمی‌اش دیگر خبری نیست اما نمایش کاکا برابر اتلتیکو مادرید همه را به یاد جادوهای قدیمی‌اش انداخت و نشان داد هنوز چشمه‌هایی از آنها در وجودش باقی مانده و اگر به تیم ملی برزیل دعوت بشود می‌تواند نقش مهمی را برای این تیم ایفا کند. عملکرد او در این دیدار نشان می‌دهد که لوییز فیلیپه اسکولاری که یک سال می‌شود کاکا را به تیم ملی دعوت نکرده بهتر است به او فرصتی بدهد حتی اگر قرار نباشد او را فیکس به میدان بفرستد. ماه آگوست که کاکا بعد از چهار سال توام با ناکامی به میلان برگشت به نظر می‌رسید میلان دست به ریسک بزرگی زده. مهم‌ترین هدف شان جلب نظر هوادارانی بود که به خاطر جدایی چهره‌های صاحبنام تیم طی دو سال اخیر اعتراض شان بلند شده بود. مصدومیت پا در بازی اول این باور را به وجود آورده بود که مصدومیت‌های مزمنی که کاکا با خودش از رئال مادرید آورده دست آخر کاری می‌کند که مثل خیلی‌های دیگر جایش در فهرست بلندبالای مصدومان روسونری باشد. خوشبختانه او خیلی زود بهبود یافت. با وجود اینکه کاکا در تیمی بازی می‌کند که در مرحله گذار است و بی‌ثباتی را تجربه می‌کند او شش گل زده و پنج پاس گل را هم در تمامی رقابت‌ها داشته. آث میلان تیم او تنها بازمانده ایتالیایی‌ها در لیگ قهرمانان است. اگر به خاطر ضربه نوک انگشتان دست تیبو کورتوآ دروازه‌بان رئال نبود الان تلویزیون‌ها مدام تصویر یک گل هیجان انگیز از کاکا را نشان می‌دادند. گلی به زیبایی آنچه که زلاتان ابراهیموویچ در دیدار با بایرلورکوزن برای پاری سن ژرمن به ثمر رساند. در دقیقه پانزدهم بازی کاکا پاس عادل تعرابت را از گوشه محوطه جریمه با یک ضربه پای چپ به سمت گوش بالایی دروازه فرستاد که انگشتان دست کورتوآ به کمک اتلتیکو آمد. بازی کردن درست پشت سر ماریو بالوتلی به کاکا این قدرت را داده بود که به صف دفاعی به ظاهر نفوذ ناپذیر اتلتیکو مادرید نفوذ کند. در یک صحنه دیگر هم او توپ خطرناکی را به سمت دروازه اتلتیکو فرستاد البته این بار از زاویه‌ای بسته‌تر. نیمه دوم حدود سی متری دروازه یک پاس به کاکا رسید که از میان دو مدافع گذشت اما ضربه‌اش از کنار دروازه به بیرون رفت. شاید تا اینجا زحمات او در حدی نبود که اسکولاری را تحت تاثیر قرار بدهد. این مربی از بازی دوستانه مارس سال 2013 برابر ایتالیا و روسیه به این سو دیگر سراغ کاکا نرفته است. عجیب است که او گفته بود دلیل نارضایتی‌اش از کار کاکا این است که مقابل روس‌ها به اندازه کافی در کار دفاعی شرکت نکرده است: «عملکرد کاکا همانی بود که انتظار داشتم ولی برایم خیلی مهم بود که او برگردد و شماره هشت روس‌ها را که داشت ریتم بازی را دیکته می‌کرد مهار کند.» برزیل در جام کنفدراسیون‌های ماه جون که به قهرمانی رسید نیاز خاصی به حضور کاکا در ترکیبش احساس نمی‌کرد اما از آن موقع تاکنون شرایط خیلی برای‌شان خوب پیش نرفته و خیلی از بازیکنان تهاجمی شان دچار مصدومیت شده‌اند. نه این بازیکن نه تیم ملی برزیل احتمال دعوت دقیقه نودی او به تیم ملی را رد نکرده‌اند هر چند که احتمال می‌رود برای بازی دوستانه ماه آینده برابر آفریقای جنوبی یک فرصت به او بدهند. کاکا می‌گوید: «من دارم همه تلاشم را می‌کنم تا این موقعیت و جام جهانی را از دست ندهم. باید دید ماه مه نام من در فهرست بازیکنان اعزام شونده به جام جهانی قرار دارد یا نه. اسکولاری هم گفته: «ما همه بازیکنان را در نظر می‌گیریم. برخی‌ها را بیشتر از سایرین.» او گفته ممکن است برای انتخاب عده‌ای خاص تحت فشار قرار بگیرد چون خیلی‌ها در این زمینه می‌خواهند با او لابی کنند ولی او تسلیم نظر دیگران نمی‌شود. با توجه به اینکه برزیل در بیشتر بازی‌ها با حریفانی مواجه می‌شود که خط دفاعی فشرده‌ای را مقابل آنها به میدان می‌فرستند داشتن کاکا روی نیمکت یک گزینه باارزش برای اسکولاری خواهد بود هم به لحاظ میزان تجربیات کاکا هم به خاطر اینکه با حضورش الهام‌بخش سایرین می‌شود و از بسته‌ترین زاویه‌ها هم شانس خودش را امتحان می‌کند.