کمی آرامش، کمی استراحت و کمی هم تمرکز؛ چند خطی از همه انتقادات پیرامون اوزیل

شهاب احمدی / طرفداری 1- حق با جرمی ویلسون ورزشی نویس معروف روزنامه ی تلگراف است. مسئولیتی که بر روی دوش مسوت اوزیل قرار دارد بیشتر از ظرفیت خدادای اوست. در آرسنال همه از او توقع معجزه دارند. نه اینکه او گران ترین بازیکن تاریخ تیم است، همه انتظار دارند یک تنه او منجی آرسنالی شود که سال هاست در حسرت کسب افتخار به سر می برد. همین مسئله خود به خود فشاری عجیب و باور نکردنی بر روی اوزیل ایجاد کرده است. در فوتبال مسائل روانی تاثیر زیادی در عملکرد بازیکنان دارد. نه تنها در فوتبال، در همه ی مسائل زندگی. مادامی که از لحاظ روانی آسوده خاطر نباشید نخواهید توانست که عملکردی مطلوب از خود ارائه دهید. داستان این روزهای مسوت اوزیل نیز بی شباهت به این مسئله نیست. حجم فشار ها و انتقاد هایی که این روزها از اوزیل می شود همه ی زندگی او را تحت الشعاع قرار داده است. 2- هیچ گاه نباید هفته اول لیگ برتر را فراموش کرد. روزی که آنتونیو لونا گل سوم را در امارات روانه دروازه ی آرسنال کرد. هیچ گاه چهره هوادار آرسنال بر روی سکوها را فراموش نمی کنم. هواداری که ایستاده به آرسن ونگر خیره شده بود. نگاهی همراه با عصبانیت و ناامیدی. از همان هفته ی اول این سیل غم نامه ها بود که به سمت آرسنال هجوم پیدا کرده بود. اما این حضور و درخشش مسوت اوزیل بود که در دگرگون شدن شرایط آرسنال نقش ویژه ای را ایفا کرد. اوزیل در دو بازی نخستش برای آرسنال 4 پاس گل داد. دو هفته بعد در برابر نوریچ 2 گل به ثمر رساند تا کلاس کاری اش را به رخ جهانیان بکشد.در برابر هال و اورتون نیز گلزنی کرد و 3 پاس گل دیگر هم تقدیم هم تیمی هایش کرد. تا همین جا نیز اوزیل منجی آرسنال شده است. بیراه نمی گویند که خوبی ها زود فراموش می شوند اما بدی ها! 3- آرسن ونگر خود به خوبی می داند که نقش اوزیل در تیمش چیست. اما گویا  بسیاری از مردم در درک نقش اوزیل دچار سوء تفاهمات جدی هستند. اگر فکر می کنید که مسوت اوزیل ذاتا بازیکنی است که می توانید یک تنه تیمی را به افتخار برساند صد در صد دچار اشتباه هستید. اگر دنبال چنین بازیکنانی هستید باید به سراغ رونالدو، مسی و یا ایبراهیموویچ بروید. اوزیل اهرمی است که می تواند تیم را به سمت افتخار پیش ببرد. اوزیل به تنهایی شاید بتواند چند هفته تیم را بیمه کند، اما نمی تواند تا انتها همه ی بار تیم را به دوش بکشد. نقش اوزیل در مادرید را به یاد بیاورید. او در کنار خودش بازیکنانی همچون رونالدو، هیگواین و یا بنزما را داشت. آری مشخص است که اوزیل در کنار چنین مهره های تمام کننده ای می تواند بهترین عملکرد ممکن را از خودش ارائه دهد اما در آرسنال چه طور؟! نام چند تمام کننده را می توانید ذکر کنید؟ 4- این روزها پیرامون غیرت و تعصب اوزیل نیز حرف های زیادی شنیده می شود. اما باید قبول کنیم که اوزیل هیچ گاه بازیکن بی تعصبی نبوده است. او اگر نسبت به تیمش بی اهمیت بود به قول ونگر تا 20 دقیقه پس از به هدر دادن ضربه ی پنالتی اش سرش را به نشانه ناراحتی تکان نمی داد. بازیکنی که نسبت به تیمش بی اهمیت باشد فردای روز بازی آن غم نامه را در صفحه شخصی اش قرار نمی دهد و آن طور فروتنانه از هواداران تیمش عذرخواهی نمی کند. نقد ها پیرامون مسوت اوزیل این روزها خارج از دایره ی انصاف قرار گرفته است. 5-این روزها آرسن ونگر به تنهایی سعی می کند از فشار های پیرامون مسوت اوزیل بکاهد. اما انصافا او در این امر خیلی تنها است. اوزیل خسته و درمانده است و نیاز به یک ریکاوری جانانه دارد. اولین گام را ونگر برداشت و در بازی برابر ساندرلند به او استراحت کامل داد. مسئله ای که اوزیل به آن نیاز داشت. استراحت، آرامش و تمرکز 3 حلقه ای است که اگر به یکدیگر متصل شوند بار دیگر مسوت اوزیل را به همان پلی میکری تبدیل می کند که جهانیان انتظار دارند. در این میان هواداران آرسنال نیز کمی باید از توقعاتشان نسبت به اوزیل بکاهند، آن ها باید بپذیرند که اوزیل ارتش یک نفره نیست. اگر هوادارن آرسنال نیز همچون سرمربیشان «هوای» اوزیل را داشته باشند او مجددا به همان بازیکنی تبدیل می شود که می تواند کلاس کاری اش را به همه دیکته کند،. هر چند او تا همین لحظه نیز توانسته است حیاتی مجدد به آرسنال ببخشد.