اگر فرض را بر آن بگیریم که منچستر دخه آ را فصل بعد همچنان در تیم خود خواهد داشت.با وجود او و رومرو مطمئنا منچستریونایتد به فکر دروازه بان جدیدی نخواهد رفت؛چه آنها که جوئل پریرا را هم به عنوان آینده دروازه شان به عنوان سومین گلر در ترکیب دارند.
تقریبا می شود گفت با ورود لیندلوف و حضور بایی و احتمالا حفظ روخو،منچستر برای ایجاد توازن در میانه ی خط دفاعی خود حداقل یکی از بین جونز و اسمالینگ را خواهد فروخت،اگر هردو را بفروشد یا باید بر سر بلیند قمار کند و یا اینکه دست به جیب شود تا از آشفته بازارِ این روزها دفاع مطمئن تری جذب کند.
سمت راست به نظر می رسد با حضور والنسیا و ستایش های مکرر مورینیو از او و البته با حفظ دارمیان ایتالیایی همچنان مثل فصل قبل صاحب دیگری نخواهد داشت.
در سمت چپ اما وضعیت کمی نامطمئن تر است.آیا مورینیو به شاو اعتماد می کند؟ مورینیویی که علنا از شاو به علت تنبلی یا حداقل شیوه ی تمرینات و تلاشش انتقاد کرده بود،آیا همچنان بلیند گزینه ی دومش خواهد بود؟ اصلا می توان متصور بود که دفاع چپ توانمندتر از لوک شاو امکان پیوستن به یونایتد را دارد؟ بنجامین مندی می تواند انتخاب هوشمندانه ای باشد البته نه تا زمانی که به تیم همشهری های آبی پوش رفته باشد. پس اولین نقطه ی تردید سمت چپ دفاع است.
قضیه ی هافبک های منچستریونایتد در دوران پسافرگوسن که نه!در دوران پسااسکولز دچار بحران بوده و به نظر می رسد مورینیو فصل قبل علیرغم تمام تلاش هایش حداقل نتوانست تصمیم بگیرد که قرار است با سه هافبک میانی بازی کند یا دو و حتی اینکه با یک رجیستا و دو هافبک کنارش!
هررا تقریبا مهره ی اصلی او خواهد بود و البته پوگبای گرانقیمت هم بی گمان یک هافبک دیگر خواهد بود،کریک سال آخر حضورش در اولدترافورد را خواهد گذراند و البته هواداران منچستریونایتد همچنان حداقل فلینی را این فصل هم به تماشا خواهند نشست! باید دید که مورینیو در خط هافبک چه برگی را رو خواهد کرد؟ آیا یک هافبک تهاجمی طراح و خلاق را به تیم اضافه خواهد کرد یا کمربند را از پایین تر سفت می کند تا پوگبا آزادتر از قبل باشد؟ انتخاب من ناینگولان است،یک دیوانه ی همه کاره!اما مورینیو احتمالا متفاوت فکر میکند.
یک هافبک در کلاس و سبک ماتیچ یا یکی مثل اوزیل؟ باید دید.
خواهش میکنم این بحث اعتماد را با کیفیت قاطی نکنید.منچستر به وینگر نیازمند است.فقط مخیتاریان نمی تواند بار تیمی که برای قهرمانی می جنگد را بر دوش بکشد.مارسیال هم به نظر می رسد دل و دماغ بازی را ندارد،حداقل در پست وینگر او کسی نیست که بتواند وظایف دلخواه دفاعی مورینیو را انجام دهد.
مورینیو حداقل به یک و شاید حتی دو وینگر کلاس بالا احتیاج دارد.داگلاس کاستا به یوونتوس می رود اما هنوز هم وینگرهای با کیفیت فراوانی هستند که بشود حضورشان در اولدترافورد را متصور شد.به نظر نمیرسد عثمان دمبله در سال منتهی به جام حهانی به لیگ پربرخورد جزیره بیاید،کریستیانو رونالدوی اعجوبه هم اگر بیاید بیش از اینکه وینگر باشد مهاجم خواهد بود.(البته معتقد هستم که این انتقال رخ نمی دهد). پریشیچ شاید یک گزینه باشد اما اگر انتخاب اصلی بود با توجه به قیمت و قدرت خرید شیاطین تا امروز حتما نهایی شده بود.پس یونایتد دنبال اولویت هایش می رود.اولویتی که شاید بتواند شبیه به الکسیس سانچز باشد اما به نظر میرسد سانچز بیش از قرمزهای منچستر به آبی ها نزدیک باشد،به پپ.
تمام آنچه مشخص است این است که مورینیو به هیچ وجه قرار نیست به لینگارد و ماتا و رونی و مارسیال و نهایتا مخیتاریان فکر کند و قمار فصل بعدش را با این ها ببندد.
شاید دو هفته ی دیگر به این جواب هم برسیم اما مورینیو باید عجله کند،شاید هم وودوارد! هواداران خوشحال میشوند کسی در کلاس سانچز یا دمبله را داشته باشند.حتی پریشیچ هم بد نیست،هرچند انتخاب فوق العاده و منطمئنی نیست!
تنها مهاجمی که برای منچستر باقی مانده رشفورد است.زلاتان مصدوم شد و احتمالا تمدیدی در کار نخواهد بود.رونی به نظر بی رمق می آید و مارسیال هم که چندان سرحال نیست،خصوصا از وقتی همسرش وی را ترک کرده! اما مطمئنا وودوارد بیشتر از اینکه فکر بازگرداندن رونی به اوج و یا همسر مارسیال باشد باید به فکر خرید مهاجم باشد.حداقل دوتا!
اسامی بسیاری شنیده میشود و نزدیک ترینشان موراتاست.بلوتی هم این اواخر لینک شده ولی به نظر نمیرسد حداقل امسال تیمی حاضر باشد بند 100 میلیون یورویی آزادسازی اش را پرداخت کند. اوبامیانگ بیشتر به آنفیلد نزدیک است تا اولدترافورد و گریزمان تمدید کرده است. ایکاردی همچنان به اینتر وفادار خواهد بود و به نظر نمیرسد منچستریونایتد خیلی بتواند دل به لاکازت ببندد. اما دوتای هرکدام از اینها م یتوانند به همراه هم امیدواری ای برای هوادارن و مربی ایجاد کنند.
برای فصلی که پر از سختی خواهد بود،باید این تیم تقویت شود.باید!
