كانتونا يك شاهكار واقعي بود. يك تابلوي ديدني. هر چه زيبايي در فوتبال وجود داشت، در وجود كانتوناي شماره هفت منيو جمع شده بود. قدرت رهبري و از آب درآوردن بازياش حرف نداشت. ولي خب بعضي وقتها شاهكارهاي از آن جهتي هم ميزد! يكي از همين شاهكارهايش در سال 1995 و در بازي يونايتد مقابل كريستال پالاس رقم خورد. شكل بازي كانتونا كمي مايل به خشن بود. اين طبيعت فوتبالش بود. آن شب هم در يك صحنه پيراهن ريچارد شاو، بازيكن كريستال پالاس را كشيد و همين حركت موجب شد داور كارت قرمزش را به اريك نشان دهد. كانتونا داشت زمين را ترك ميكرد و وارد تونل ورودي رختكن ميشد كه ناگهان تبديل به جكي چان شد. از روي تابلوهاي كنار زمين به ميان تماشاگران پريد و با يك ضربه جانانه شبيه ضربات پاي قوي كنگفوكاران، متيو سيمونز، تماشاگر هوادار كريستال پالاس را از پاي درآورد. همه چيز بههم ريخت. بعدها سرالكس فرگوسن در كتاب خاطراتش نوشت:«آن صحنه را نديدم. حواسم به بازي بود. فقط شنيدم كه اريك با يكي از هواداران كريستال پالاس درگير شده. وقتي بعد از بازي، تصاوير ويدئويي درگيري را ديدم، دهانم از تعجب بازمانده بود. آيا اين اريك بود كه مثل جنگجويان چيني به آن مردك بيچاره حمله ميكرد؟ ميدانستم كه آن هوادار حتما حرفي به اريك زده. كانتونا آدم تندمزاجي بود ولي نه تا اين حد كه بخواهد كسي را اين طوري لت و پار كند.» بعدها گفته شد كانتونا بيدليل و از روي عصبانيت ناشي از اخراج به متيو سيمونز حمله كرده. گرچه خود اريك گفت كاري كه انجام داده در واكنش به حرفهاي زشت سيمونز بوده است:«حرف مفت زد، منم حقش را گذاشتم كف دستش». آن شب و بعد از آن بازي جهنمي، در يك اتاق كنفرانس و در جواب سوالات متعدد خبرنگاران، قيافه حق به جانبي به خودش گرفت و مشهورترين جملهاش را به زبان آورد:«مرغاي دريايي واسه اين دنبال قايقاي ماهيگيري راه ميفتن چون فكر ميكنن ماهياي ساردين ممكنه از توي قايق واسهشون بيرون ريخته بشن. خوش گذشت. قربون شما». اتحاديه فوتبال انگليس بعد از اين جريانات، اريك را 30 هزار پوند جريمه و هشت ماه هم از حضورش در ميادين فوتبال جلوگيري كرد
