من هم با تو هم دردم…مهندس! *وقتی تمام آرزوهایمان را بر باد رفته دیدم،وقتی که آخرین شوت هم بر فراز دستان GREAT VICTOR VALDES به تور چسبید،وقتی که نای راه رفتن هم از هم تیمی هایت گرفته شد،وقتی تیم شهر مجاور بعد از ۶۰ هفته رنگ صدر جدول لالیگا را دید،وقتی که جام قهرمانی لالیگا برایمان یک خیال شد،اینقدر غمگین نبودم که دیدن چهره تو تمام وجودم را لرزاند…تمام جانم را گرفت و چهار ستون بدنم را فروریخت و اندوهی بزرگ بر قلبم نشاند. *بزرگترین بازیساز قرن!…تو رهبر این لشکر سر در گم نبودی که هر کدام به یک طرف می گریختند.تو را به زور از میدان دور کرده بودند و تو جز نگه داشتن بغضت کاری نمیتوانستی انجام بدهی…بله…مشکل ما مردها همین است…باورمان شده است که مرد گریه نمی کند. *ژاوی…با تو همدردم…ما بد باختیم… و تنها کاری که از دستمان برمی آید این است که بغض هایمان را قورت بدهیم و مثل همیشه به آینده امیدوار باشیم… *مهندس من باور دارم که میشود دوباره قهرمان شد…می فهمم تو هم با من هم عقیده ای…