اسپورت/ 4 سال يا شايد کمي هم بيشتر است که مسي در بالاترين سطح فوتبال دنيا و خودش در حال بازي کردن است. اين يعني بازيکنان خيلي خيلي کمي هستند که فرصت تجربه کردن بازي در کنار او را داشته باشند. وراتي هم مطمئنا به خوبي اين موضوع را ميداند. شايد او هم وقتي مانند بسياري از بازيکنان ديگر به عنوان رقيب و بازيکن تيم مقابل جلوي مسي بازي کرده فهميده باشد که بازي کردن در کنار او چقدر ميتواند لذتبخش باشد و به اين فکر کرده باشد که چقدر خوب ميشد اگر اين فرصت را به دست ميآورد.
کسي که از جام نبردن در پاري سن ژرمن خسته است و ديده که تيمش حتي توانايي رسيدن به نيمه نهايي ليگ قهرمانان را هم ندارد، چه برسد به قهرماني، حالا به جايي رسيده که مهمترين چيز براي جام بردن است و مطمئنا حالا بهتر از هر زماني درک ميکند که بازي کردن در کنار بهترين بازيکن دنيا براي اين که بتواند به اهدافش برسد چقدر اهميت دارد.
اگر بخواهم برايتان مثال بزنم بايد بگويم پائو گسول وقتي فهميد ميتواند به ليکرز برود و در کنار کوبي برايانت بازي کند اصلا وقت را تلف نکرد و سريع تصميمش را گرفت. بدون برايانت مطمئنا گسول هيچ وقت نميتوانست قهرماني NBA را تجربه کند و دو حلقه بسکتبال هم با او و آرزوهايش ميمردند.
حالا داستان وراتي هم همين است. او از بودن در پاريس خسته شده و ديگر به جايي رسيده که حتي نميتواند آن را پنهان کند. نارضايتياش از بودن در تيم را حتي به مالک تيم، ناصر الخليفي هم گفته است. اخيرا هم احتمال حضور دوباره در پي اس جي را صفر درصد دانسته است. مطمئنا او که چندين سال است در ليست خريد بارسا قرار دارد بالاخره فهميده که بازي کردن در کنار مسي چقدر ارزش دارد و به همچنين فهميده براي رسيدن به اهداف و آرزوهايش به بازيکني مانند مسي احتياج دارد.
