میلان دهه 90 یا بارسای 2013 !!؟؟

پرداختن به ميلان دهه نود براي آنهايي که دوران نوجواني شان را با اين تيم سپري کردند بسيار لذت بخش است. يک نوستالژي خاص به حساب مي آيد. يادش بخير! روزگار کودکي، ديدن يک مثلث عشق همگان را به فوتبال دوصد چندان کرد. اين مثلث 2 ضلع سياه داشت و يک ضلع سفيد. اضلاع سياه اين مثلث فرانک ريکارد و رود گوليت بودند و ضلع سفيد هم مارکو فان باستن که عمر فوتبالش مستجعل بود و چه حيف! اين مثلث رويايي و البته هلندي درتيم ميلان ايتاليا مي درخشيد. ميلان اما آن روزها روي نيمکت دون فابيو کاپلو را داشت، آريگو ساچي مدير فني بود. و به اين جمع اضافه کنيد بارزي را، آنچلوتي را، تاسوتي را و مالديني را. آن روزها ميلان آنقدرجام گرفت و انسجام داشت که پر بيراه نيست اگر ادعا کنيم، برلوسکوني هيز و هوس باز هنوز هم دارد نان افتخارات آن دوران طلايي ميلان را مي خورد. اين روزها ميان اهل فوتبال بحث است که ميلان ۹۰ميلادي بهتر بود يا بارسلوناي2013؟! بارسا قشنگ تر از ميلان ديروز توپ را مي چرخاند، اما ميلان ديروز اسطوره تر بود. آن ميلان شايد اندازه اين بارسلونا جام نگرفت اما انسجام بيشتري داشت. مرادم از «جام» و «انسجام» بازي با کلمات نيست، بلکه بازي زيباي ميلان در دهه 90 است که هنوز بعد از۲۰سال ازخاطره اهل فوتبال محو نشده. براي قضاوت بهتر و اصولي تر فوتبال بارسلونا نيز بايد۲۰سال صبر کنيم، خداکند «تيکي تاکا» علاوه بر جام، انسجام هم داشته باشد، که نداشت. آنچه براي ما ميلان دهه ۹۰را تداعي مي کند همچنان بارسلوناست. اين بار به جاي مثلث: ريکارد، گوليت، فان باستن، مثلث:ژاوي، اينيستا و مسي طلايه دار نوستالژي فوتبالي شدن و کاپيتان پويول ياد کاپيتان بارزي را براي ما زنده کرد. بارسلونا اما ديميتريو آلبرتيني را نداشت و به همين دليل ميلان۹۰اسطوره تر بود. در تفاوت ۲ مثلث ميلان و بارسلونا بايد به ۲نکته اشاره کرد. يکي اينکه مثلث ميلان يک هافبک (ريکارد) داشت با 2 مهاجم (گوليت، فان باستن) اما مثلث بارسلونا 2 هافبک (ژاوي،اينيستا) داشت با يک مهاجم (مسي). ديگري اينکه مثلث ميلان در دل خود يک ضلع مخفي داشت که آن آلبرتيني طراح اصلي حملات ميلان بود. مثلث بارسا اين ضلع در سايه را نداشت و دقيقا از همين رو است که «تيکي تاکا» گاهي قفل مي کند و زيبا بازي نمي کند. فابيو کاپلو جايي در خاطرات خود از ميلان دهه ۹۰ گفته است:آن روزها مثلث ميلان ۳ضلع داشت متشکل از ريکارد، گوليت و فان باستن، اما اين ۳ضلع هرگز به هم وصل نمي شدند، اگر ديميتريو آلبرتيني نبود. فابيو آنگاه مي خندد و ادامه مي دهد و طعنه زنان از خبرنگار مي پرسد: اين تنها مثلثي در جهان بود که في الواقع ۴ضلع داشت! اما مثلث بارسلونا فقط ۳ضلع دارد! به ياد آن فينال رويايي وقتي در رقابت جام باشگاه هاي اروپا در سال 89-1988 رودگوليت و مارکو فان باستن 2 گل براي ميلان به ثمر رساندند، سومين قهرماني اين تيم در ليگ قهرمانان اروپا رقم زدند. شاگردان آريگو ساچي در آن سال به مصاف استوابخارست، قهرمان 3 دوره پيش جام باشگاه هاي اروپا رفتند و توانستند اين تيم را به نتيجه 4 هيچ مغلوب کنند. نتيجه اي که سبب شد تا ميلاني ها جام را در نوکمپ، بارسلونا بالاي سر ببرند. ميلاني ها که تا سال 1988 و طي دهه 60 ، 2 بار قهرماني در جام باشگاه هاي اروپا را در کارنامه خود داشتند براي بردن سومين جام باشگاه هاي اروپا، نزديک به 3 دهه منتظر ماندند. برد 4 بر صفر ميلان در برابر استوابخارست، نتيجه با ارزشي بود که در نوکمپ بارسلونا و در ميان ازدحام 80 هزار تماشاچي بدست آمد. در آن شب به ياد ماندني در بارسلونا، رودگوليت و مارکو فان باستن گل هاي ميلان را به ثمر رساند تا ميلاني ها شاهد پيروزي اي بي چون و چرا باشند. رودگوليت بازيکن هلندي تيم آ.ث ميلان موفق شد در دقايق 18 و 38 بازي دروازه استوا را باز کند و فان باستن در دقايق 28 و 46 بازي گل هايش را وارد دروازه حريف کرد تا به اين ترتيب، استوا چهارتايي شود. اين درست شبيه همان نتيجه اي بود که ميلان در مرحله نيمه نهايي مقابل رئال مادريد گرفت وقتي رئال مادريد را با نتيجه 5 بر صفر در سان سيرو در هم کوبيد. 5 گلي که توسط کارلو آنچلوتي، فرانک ريکارد، گوليت، فان باستن و روبرتو دونادوني و حمايت مالي سيلويو برلوسکوني، همچنين با مديريت آريگو ساچي بدست آمد. در حقيقت، برد با تعداد گل زياد، يکي از ويژگي هاي تيم آ.ث ميلان است که اغلب ميلاني ها در مسابقات به هوادارانشان هديه مي دهند. حريف رومانيايي ميلان در آن رقابت ها توانسته بود از سد حريفاني چون اسپارتا پراها، اسپارتک موسکوآ، گوتنبرگ و گالاتاساراي ترکيه بگذرد و به مرحله فينال برسد. اما ميلان فوق العاده بود و در مرحله نيمه نهايي شکست را بر رئال مادريد تحميل کرد و در نهايت هم بر مردان آنجل لوردانسکو غلبه کرد. در حقيقت، ساچي با فرانکو باره سي، کاپيتان ميلان و سازمان دهنده خط دفاع، پائولو مالديني، مدافع کناري جواني که رو به جلو بازي مي کرد، تيمي با سبک بازي هجومي تشکيل داده بود که در فوتبال سري A ايتاليا کمتر ديده شده بود. در کنار اين ها مثلث هلندي تيم ميلان، فرانک ريکارد، رود گوليت و مارکو فان باستن کمک کردند تا ميلان در سال 1988 علاوه بر قهرماني باشگاه هاي دسته اول ايتاليا، جام باشگاه هاي اروپا را نيز براي هوادارانش به ارمغان بياورد. آ.ث ميلان سال بعد نيز توانست از قهرماني اش در جام باشگاه هاي اروپا دفاع کند و همچنان در صدر بماند. علاوه بر اينها، ميلان با ساچي توانست در سال ها 1990 نيز به قهرماني در جام باشگاه هاي جهان و نيز قهرماني سوپرجام اروپا برسد که البته اين اوج روياي برلوسکوني، رئيس اين باشگاه و نمايش يک فوتبال استاندارد بود که به ندرت جام باشگاه هاي اروپا شاهد آن بوده است. با کانال ما همراه باشید. https://t.me/joinchat/AAAAAEPXlZByMwuQWnf5yQ