به شخصه از میان تمام بازیکنانی که دیده ام واقعا دو بازیکن را بسیار دوست دارم، متاسفانه هردو بازیکن در بدترین زمان ممکن به بایرن امدند، زمانی که بایرن در میانه و اوایل دهه ی 90 در کلاف سرددرگمی دست و پا میزد. یکی از بزرگترین اسطوره های تیم مارسی فرانسه ژان پیر پاپن، بازیکنی که پس از افت و دورشدن از شرایط ارمانی به میلان و سپس بایرن امد. اما نکته بد اینجاست که بایرن از اواسط دهه ی 80 قصد به خدمت گرفتن پاپن را داشت اما هرگز پیشنهادی ارائه نشد. مشکلات مالی و شاید فروپاشی دوره ای مدیریت این تیم باعث شد این خرید بسیار دیر انجام شود. بازیکن بعدی اما یکی از برترین استعداد های اروپا بود، برایان لادروپ برادر میشل لادروپ، به شخصه احساس میکنم استعداد و توان بازی برایان برتر از میشل بود و بایرن در این مورد به سرعت موفق شد لادروپ را به خدمت بگیرد، اما امان از مصدومیت، یکی از با استعداد ترین بازیکنان اروپا بیشتر فوتبال خود را در رنجرز اسکاتلند گذراند. لادروپ یکی از بهترین هافبک های تکنیکی اروپا بود که بازی بسیار چشم نوازی ارائه میکرد اما مصدومیت های شدید و عجیبش باعث شد در 14 سال تعداد بازی های او به 350 نرسد.