این روز ها پاریسن ژرمن از همیشه حقیر تر شده. باشگاهی که با متوصل شدن به چاه های نفت قطر و امارات میخواد خودش رو قاطی جمع بزرگان اروپا کنه.
اوج بی شخصیتی و بی کلاسی رو تو قضیه وراتی مشاهده میکنید !!
بازیکنی که تقریبا یک ماه در مقابل شایعات پیوستنش به بارسا سکوت کرد و بعضاً مدیر برنامه هاش از زندانی بودنش صحبت میکرد. خودش به مصاحبه ساختگی گاتزتا دلو اسپورت مبنی بر موندنش تو پاریس واکنش اینستاگرامی نشون میداد حالا از ترس سکو نشینی و از دست دادن جام جهانی و متهم شدن به عدم پایبند بودن به قرارداد میره سر تمرین و تو مصاحبه تلویزیونی صحبت های مدیر برنامه هاش رو تکذیب میکنه.
فرق یک باشگاه حقیر و کوچک و باشگاه های بزرگ رو میشه تو همین 3 خط بالا دید .
بر فرض محال بازیکنی از منچستر ، بایرن ، رئال ، بارسا یا یوونتوس و الباقی باشگاه های بزرگ همچین شایعاتی براش به وجود میومد بدون هیچ شکی باشگاه با اولین پیشنهاد میفروختش. ولی ناصر الخلایفی بدون توجه به هیچکدام از حرف ها و رد تمامی پیشنهادات و حتی رد تمامی مذاکرات دقیقا مصداق بارز زندانی و دیکتاتوری رو نشون داد.
مصاحبه وراتی دقیقا من رو یاد دولت های دیکتاتوری انداخت که مخالفانش رو به زور جلوی دوربین میاره تا صحبت هاشون رو تکذیب کنن .
اگر من جای مدیران بارسا بودم بدون هیچ اتلاف وقتی پروژه وراتی رو کنسل و با تمام قدرت و مبلغ کمتری برای کوتینیو و سبایوس اقدام میکردم.
