در ستایش پدرخوانده ی ِ صورت زخمی هالیوود؛آل پاچینو

آلفردو جیمز پاچینو پدرخوانده یِ صورت زخمی سینمای هالیوود با اصالت ایتالیایی سلطان بلامنزاع سینمای هالیوود بوده؛هست و خواهد بود نقش آفرینهای ماندگارش تا ابد تو ذهن دوستداران سینما باقی خواهد موند.درخشش رو با فیلم پدرخوانده ی کاپولا شروع کرد و نامزد جایزه ی اسکار شد.با سرپیکو ادامه داد و بازم نامزد اسکار شد!بعد از ظهر سگی بازم نامزد اسکار کردش ولی انگار آکادمی سعی در انکار این نابغه داشت.فیلم بعدیش «و عدالت برای همه بود» که بازم نامرد شد و بازم با بی عدالتی نبرد! تونی مونتانای فیلم صورت زخمی اوج نقش افرینی یه بازیگر بود ولی قرار بود که اسکار تا بوی خوش زن به استاد بدهکار بمونه.بالاخره سال نود و دو فرا رسید و سرهنگ فرانک اسلید فیلم بوی خوش زن اونقد قشنگ رقصید و رقیصد و رقصید که بالاخره آکادمی تسلیم شد و آل با بردن اسکار به این جایزه اعتبار دوچندانی داد!! من با فیلماش زندگی کردم با خنده هاش با چشمای هیجان انگیزش و با شور زندگی که توش جریان داره.همیشه با دنیرو مقایسه شده ولی به نظر من پاچینو خود سینماست. نظر شما چیه؟