ﺍﺭﺗﺶ ﺳﺮﺥ ﺩﺍﺕ ﻛﺎﻡ: ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺁﻣﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺟﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ، ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﺑﯽ ﻧﻈﻢ ﺑﺎ ﺑﺪﻥ ﻫﺎﯼ ﻧﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﯾﮏ ﻫﺸﺘﻢ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻟﯿﮓ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺁﺳﯿﺎ. ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺁﺧﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﻭﺗﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺎﻝ ﻫﻤﺎﻥ ﯾﮏ ﻫﺸﺘﻢ ﻫﻢ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﺯﺍﻧﻮ ﺑﺰﻧﺪ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺪﻋﯽ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ ﺁﺳﯿﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺍﻭﺟﺶ ﺭﺍ ﻗﺪﻡ ﻗﺪﻡ ﻃﯽ ﮐﺮﺩ. ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺪﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﻼ‌ﻕ ﺯﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﯽ ﻧﻈﻤﺸﺎﻥ ﺳﺒﮏ ﺩﺍﺩ. ﺭﻭﺣﯿﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﯿﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻫﺎ ﻫﻮﺍﺩﺍﺭ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺧﺖ ﺑﺠﺎﯼ ﺷﻌﺎﺭ ﻫﺎﯼ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﻫﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﻣﺜﻞ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺍﯾﺴﻠﻨﺪﯼ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺧﺖ ﺩﺭﺑﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ ﻟﯿﮓ ﻭ ﺻﻌﻮﺩ ﺑﻪ ﯾﮏ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺁﺳﯿﺎ ﺳﻮﻕ ﺩﺍﺩ. ﺍﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﻧﺞ ﻣﯿﺒﺮﺩ. ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻏﻮﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻧﮑﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﺪ ﯾﮑﻨﻮﺍﺧﺘﯽ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﺛﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺿﻌﯿﻒ ( ﺧﺼﻮﺻﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻧﻮﺭﺍﻟﻠﻬﯽ ﭼﻨﺪ ﭘﺴﺘﻪ ﻭ ﻋﺎﻟﯿﺸﺎﻩ )ﺭﺥ ﻧﺪﺍﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩ.ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ  ﺍﻣﺴﺎﻝ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪ ﻫﺎ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺯﯾﺎﺩ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﭘﯿﺶ ﺭﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺳﻬﻞ ﺍﻟﻮﺻﻮﻝ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.  ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺗﻨﻮﻉ ﺗﺎﮐﺘﯿﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺳﺒﮏ ﺟﺬﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ  ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﻋﻼ‌ﻭﻩ ﺑﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﺳﺒﮏ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺧﺎﺹ ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﺶ (ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺍﺳﺖ) ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﻢ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺿﻌﻒ ﻫﺎﯼ ﺣﺮﯾﻒ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﺍﺣﺴﻨﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ ﻫﻢ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻧﺸﯿﻦ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺶ ﻣﺄﯾﻮﺱ ﻧﺸﻮﻧﺪ. ------------------------------------ من خودم خیلی با این کار برانکو مشکل دارم ولی خوب شاید علت اصلیش نیمکت ضعیفمون بود به نظرتون امسال که نیمکت بهتری داریم تغییری رخ میده یا بازهم مث فصل قبل ترکیب ثابت؟