استفن دوشان (1355-1308 میلادی), پادشاهِ صربستان, سیزده بار به بیزانس لشکرکشی کرد و هر بار پیروزیهایی نصیبش شد و اراضیِ وسیعی هم از قلمرو بلغارستان را ضمیمۀ متصرفاتِ خود کرد. دولتِ پهناورِ صرب از سمتِ جنوب تا دریایِ اژه گسترش یافت. استفن دوشان خود را «تزارِ بلغارها و یونانیها» نامید و دست به کارِ یورش به قسطنطنیه برد که مرگ مهلتش نداد. دوشان در سال 1355 مُرد. از مرگِ او به عنوان پایان مقاومت در برابرِ پیشرویِ امپراتوری عثمانی در آن منطقه و نیز آغازِ سقوط کلیسای ارتدکس شرقی یاد می‌شود. (تاریخ سده‌هایِ میانه, ا.و.آگیبالووا و گ.م.دنسکوی, ترجمۀ رحیم رئیس‌نیا)