پایان فصل منچستریونایتد نیز مانند پایان فیلم تلقین (Inception) ما را سردرگم و حیران می کند. هنگامی که کاپیتان وین رونی جام قهرمانی لیگ اوپا را بالای سر میبرد، هواداران منچستر مانند ژوزه وتیمش بالا و پایین می پریدند و از فرط خوشحالی فریاد می کشیدند. اما آیا آنها افتخاراتشان با فرگوسن را فراموش کرده اند؟ شاید در لحظه قهرمانی هواداران منچستر هیچکدام از افتخاراتشان با فرگی را به یاد نیاورند، اما پس از گذشت چند روز این افکار و سوالات مثل خوره مغذشان را میخورد. ولی بحث اصلی ما این است که آیا تیم منچستر فصل خوبی را سپری کرده است یا نه؟
بیایید به ابتدای فصل بازگردیم و از آنجا شروع کنیم. هنگامی که منچستر یونایتد، سیتی و چلسی سه بازی ابتدایی فصل را با پیروزی پشت سر گذاشتند، همه می گفتند این سه تیم مدعیان اصلی قهرمانی هستند. ما کاری با چلسی و منچسترسیتی نداریم اما یونایتد افتضاح بود. تیم ژوزه حتی نتوانست رتبه هایی که لوئیس فن خال گرفته بود را تکرار کند. شاید اگر الآن از مورینیو درباره رتبه آخر فصل این تیم در لیگ بپرسید، او اینگونه جواب دهد:« از آخرین قهرمانی من در لیگ دو یا سه سال میگذرد اما ونگر سالها است که به قهرمانی لیگ برتر دست نیافته است. من با رتبه ششمی یونایتد را به لیگ قهرمانان بردم اما ونگر با پنجمی هم نتوانست این کار را بکند. پس بروید و این سوالات را از او بپرسید.» یونایتد ازرویارویی با پنج تیم اول لیگ برتر، آمار 2 برد، 4 مساوی و 4 باخت را دارد و این افتضاح است. به جز لیگ برتر عمکرد منچستر یونایتد در الباقی رقابت ها قابل قبول بوده است. قهرمانی کمیونیتی شیلد در ابتدای فصل، قهرمانی جام اتحادیه، قهرمانی لیگ اروپا و حذف از مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی در مقابل چلسی آنتونیو کونته. به نظر قابل قبول می آید. حتی می توان گفت عالی است. اما اگر به همه اینها رتبه ششمی لیگ برتر را اضافه کنید، همه کارنامه را زیر سوال میبرد.
منچستر در چهار فصل پس از فرگوسن، پنج جام کسب کرده است که سه تای آنها با آقای خاص بوده است. اما در لیگ برتر رتبه ای بهتر از چهارمی پیدا نکرده است و این یعنی بحران لیگ برتر. لیگ برتر کابوس منچستری ها است. ولی آنها می توانند به یک چیز امیدوار باشند. تیم های خوب ژوزه در سال دوم حضور او در تیم و قهرمانی هایش در لیگ. اما اینبار آقای خاص دنیای فوتبال با یک بحران جدی روبرو است. بحران پسا فرگوسن (در لیگ برتر). بیایید پیش بینی ها برای فصول بعد را رها کنیم و به ادامه بحث بپردازیم. هواداران و طرفداران یونایتد به دو دسته تقسیم شده اند اما به نظر می رسد همگی پشت ژوزه ایستاده اند. برخی می گویند ما فصل خوبی را سپری کردیم و برخی می گویند چندان هم خوب نبود. خود مورینیو بارها از بزرگی باشگاه منچستر یونایتد صحبت کرده است. پس با کمی دو دو تا چهار تا می توانیم بفهمیم جام های کسب شده درخور و شایسته باشگاهی به بزرگی یونایتد نیستند. رئال مادرید تا به حال دوازده بار لیگ قهرمانان اروپا را تصاحب کرده است. شما قضاوت کنید: قهرمانی در برابر یوونتوس سخت تر است یا آژاکس؟ می توانید تفاوت را احساس کنید. با این تفاصیر قهرمانی یونایتد با ژوزه در لیگ اوپا نیز زیر سوال می رود.
از همه این مباحث که بگذریم، به یک تلاطم بر می خوریم که فقط با توطم لئوناردو دی کاپریو قابل پاسخ است (مربوط به فیلم تلقین). توطم او یک فرفره بود که وقتی آن را می چرخاند، می توانست بفهمد در خواب خودش است یا در خواب فردی دیگر یا اصلا خواب است یا بیدار. ما نیز بر سر یک دو راهی گیر کرده ایم. اینکه از فصلی که منچستریونایتد با ژوزه مورینیو سپری کرد شاد باشیم یا ناراحت. اما باید یک حقیقت را به شما بگویم؛ هیچگاه مشخص نشد که فرفره دی کاپریو از حرکت ایستاده است یا نه.
نویسنده : علی فردوسی
