هیچ دو کشوری در تاریخ مانند شوروی و امریکا اقدام به نظامی سازی فضا نکرده اند، بزرگترین پروژه های امریکا: اونیکس-میتس-ساموس-کواساز-وِلا و پروژه های اصلی شوروی: کاسمو-الماس و یانتار بودند. هرکدام از این پروژه ها خصوصیات خود را داشتند برای مثال سیستم اونیکس امریکا که همچنان فعال است مخصوص رصد ماهوارهای دیگر در هر مداری است.
به هرحال پس از سقوط شوروی تمام پروژه های انها ناقص ماند و روسیه هم انچنان پیگیر بحث فضایی نبود و نیست.
در سال 2008 کمپانی لاکهید مارتین موفق شد نوعی سیستم رانش جدید برای موشک هایی خاص طراحی کند که با هزینه ای بسیار کم و به کمک یک جنگنده ی دیگر از ارتفاعی خاص شلیک شده و هر ماهواره ای را در هر مداری هدف قرار دهد. تا قبل از ان هزینه ی شلیک موشک های ضد ماهواره بسیار زیاد بود.
سیستم مکان یابی جی پی اس درواقع یکی از گران ترین پروژه های نظامی امریکا بود که به دلایلی عمومی شد. به طور کلی هدف امریکا در پروژه های نظامی سازی فضا نه حمله به زمین بلکه شناسایی دقیق نقاط زمینی و همینطور نابودی ماهواره های دشمن است. در سال 2000 کمپانی مرموز و نسبتا مخفی دارپا اعلام کرد سیستم جدید و خاصی را ساخته که میتواند با ارسال امواج خاص به فضا ارتباط تمام ماهواره های یک محدوده ی بزرگ از فضا را چه با هم و چه زمین تا زمان نیاز قطع کند، این پروژه که کواساز 5 نامیده شده امروزه به شکل یک پاد قابل حمل بر روی هرکولکس های امریکا وجود دارد که در صورت نیاز میتواند به ماهواره های فضا حمله کند.
اما ویرانگر ترین پروژه ی فضایی امریکا استفان نام داشت که به دلایل زیادی مانند تهدید شوروی به ساخت سیستمی مشابه و همینطور تر از ایجاد حس ناامنی شدید در زمین و وقوع جنگ سردی جدید در سال 1983 رها شد اما به نظر میرسد امریکا پس از سقوط شوروی ساخت انرا دوباره به جریان انداخته باشد.
دولت چین در سال 2011 از احتمال وجود و حتی تکمیل چنین سیستمی خبر داده بود.
اساس این سیستم بر ان است که میله هایی با الیاژ های خاص و مقاوم به گرما و مجهز به پیشرانه های بسیار سریع از فضا و مدارهایی پرارتفاع به سمت زمین شلیک شوند، با توجه به سرعت بسیار سرسام اور ان که به راحتی از 10 ماخ عبور میکند و تکانه و انرژی برخورد به زمین تخریب یک میله ی بسیار سبک به مراتب از قوی ترین بمب های اتمی بیشتر خواهد بود و هیچ گونه تشعشع و اثار زیستی نیز در پی ندارد و هیچ سیستمی قادر به هدف قرار دادن ان نخواهد بود.
امروزه دقیقا مشخص نیست که ایا امریکا چنین سیستمی در اختیار دارد یا نه اما به هرحال روزگاری به دنبال ان بود.
