امپراطور ابرها ، برزیلی که در اسمان راه می رفت

منظومه شمسی میلیون ها ستاره دارد ولی هیچکدام رونالدو نازاریا دالیما نمیشود مردی که فوتبالش سلیقه نمی شناخت رونالدوی اورجینال ستاره ای برای همه سلیقه ها، کلاهتان را بردارید و بایستید به احترام مردی که فقط خودش قدر خودش را نمی دانست وای که اگر ان زانوی پای چپ لعنتی می گذاشت روناندو که در بازی بود انگار جاذبه سیاره چند برابر میشد به زمین میخکوبت میکرد چقدر لذت بخش وبی رحمانه دریبل می زد چیزی شبیه فیلم های علمی تخیلی و در چشم به هم زدنی فقط توپ بود و تور ورنالدو ویک استادیوم که در ابرها سیر میکردند رونالدو یک جواهر بود ولی این را خودش هیچوقت نفهمید در واقع تقویم فوتبال رانمیشود مثل همه چیز طبق میلاد مسیح محاسبه کرد تاریخ فوتبال را باید از 22 ستامبر 1976 نوشت واین گونه خواند بعد از میلاد رونالدو .... اعجوبه ای که فوتبالش شبیه تابلو های نقاشی ونگوک بود زیبا با شکو وبی همتا اوبا توب لذت را به چشم های بیننده میدوخت آن شور وظرافت برزیلی در پاهایی سحر آمیز آنگار رونالدو با آلیس از سرزمین عجایب امده بود و ای کاش قدر خودت را میدانستی آقای غیر ممکن ها .... یعقوب ظریفی نژاد