خاطرات من با این مرد برمیگرده به جام جهانی 1998 وقتی با شماره 18 تیم ملی ایتالیا تو مستطیل سبز هنرنمایی می کرد ، اولین بار که بازیشو دیدم چهره جذاب و کاریزماتیکش من رو به خودش جذب کرد این زیبایی چهره همراه بود با تکنیک فوق العاده و استثنایی که روبرتو رو از سایر بازیکنان تمیز می داد بعد از جام جهانی 1998 بازی های زیباش رو تو سری آ با پیراهن اینتر و برشا دنبال میکردم روبرتو باجو برای من و شاید خیلی از فوتبال دوستان و طرفداران فوتبال ایتالیا یه بازیکن خاص باشه و جز معدود بازیکن هایی بود که به هر تیمی رفت ازش استقبال شد من که بعید میدونم دیگه تو فوتبال جهان مثل روبرتو باجو زاده بشه فقط میتونیم با تماشای بازی های سال های قبلش لذت ببریم