بی طرفداری - می خواستم یه کم استراحت کنم و گفتم چه کاری بهتر از اینکه بازی بایرن و آرسنال رو ببینم. تلویزیون رو روشن کردم، اما نتونستم بیشتر از ده دقیقه از بازی رو نگاه کنم. چرا؟ گزارش بازی!
اصلا از این کارهایی که سوتی گزارشگرها رو جمع می کنن، خوشم نمیاد اما سرهنگ علیفر تو این ده دقیقه انقدر سوتی داد که اعصابم به شدت خورد شد. فکر کنم بقیه بیننده های بازی هم مثل من بودن.
فکر می کرد آینزلی میتلند نایلز، دو نفره! یعنی یکی اش میتلنده یکی اش نایلز! تازه بعدش هم که فهمید این ها یه نفرن، اسم بیچاره رو می گفت آینسلی مایتلند ناییلز. گوگل کردن تلفظ اسم این بازیکن، زیر 30 ثانیه طول می کشه. اون هیچی.
الکس لووبی؟! یعنی واقعا گزارشگر سطح یک کشور ما نباید فرق بین آی و ال رو بدونه؟ الکس ایووبی. اون هیچی. هامس رودریگز بازیکن جوون بایرن ـه بعد الننی بازیکن باتجربه آرسنال؟! من فقط ده دقیقه از بازی رو دیدم و این همه سوتی توش بود، فکر رو بکنید توی نود دقیقه چقدر اشتباه می کنه.
به نظرم با این اطلاعات سطحی و ویکی پدیایی اومدن توی رسانه ملی و گزارش کردن بازی بایرن و آرسنال، دو تا تیم که اینقدر پرطرفدار هستن، بی انصافیه؛ بی انصافی در حق مخاطب.