29تیر راه هیچ وقت فوتبال ایران از یاد نخواهد برد امروز ظرافت فوتبال مرد جادوگر روی جارویش نشست و در عمق ابر ها محو شد مردی که فوتبال را شاعرانه می نواخت او یک جلاد بود قاتلی با توی سرتوپ هایی با سرعت گلنگدن کلاشینکف ،توپ را میکشید وتمام ، پاکن میشد و حریفش را مثل یک خط خطی ساده از روی کاغذ پاک میکرد انگار اصلا وجود نداشت وقتی پا به توپ بود هیچ کس دوست نداشت ها انطرف ها پیدایش بشود مردی که یک سرو گردن که هیچ یک قدو قامت از فوتبال اسیاسر تربود. علی کریمی ،اسمی که امضایی بود برای زیبایی فوتبال جادوگری که خودش خودش را طلسم کرد اگر ذره ای قدر خودش را میدانست حالا یکی از افسانه های فوتبال این سیاره بود وقتی که از الاهلی. امارات به بایرن رفت فرانس بکن بایر قیصر فوتبال المان میگفت ما بازیکی خریدیم که اگر قدر خودش رابداند قابل قیمت گذاری نیست ولی حیف و صد حیف. کریمی دیوار ارزوهایش خیلی بلند نبود ماگات سرمربی وقت بایرن میگفت کریمی اگر فوتبال بازی نمیکرد از گرسنگی می مرد چون حتی به خودش زحمت یاد گرفتن زبان المانی را نمیداد بگذریم جادوگر رفت زیبایی فوتبال را هم با خودش برد ولی شهوت دوبار دیدن شاهکار هایش با توپ همیشه به دل خواهد ماند کاش مثل کهکشان بی نهایت بودی کاش هیچوقت تمام نمیشدی حیف ....
